Wat is houden van jezelf?

Iedereen wil in de kern en in de basis graag gezien, geliefd, gewaardeerd en gerespecteerd worden.

Zelfliefde werd overal in de maatschappij een begrip. Maar wat is zelfliefde en hoe moet je dat nu doen van jezelf houden? Hoe werkt de formule?

Na al die jaren zie ik in dat zelfliefde een eindproduct is van hoe je vooral met jezelf omgaat en anderen met jou laat omgaan. Jezelf graag leren zien is een proces dat jarenlang duurt en nooit stopt.

Zelfliefde is een spaarboek. Een levenslange investering. De winst van zelfliefde heeft een zeer hoge uitkering. Maar het is vooral spaarzaam zijn op jezelf.

Wat heb ik in dit leven toch lang geslapen. Af en toe gingen mijn ogen wel open, maar ik was in de veronderstelling dat ik het allemaal wel zag. Wat was dit toch een naïeve gedachte.

De kern van onze ‘authentieke ik’ is bij onze geboorte aanwezig, maar ook ik bleef achter. 48 jaar lang ben ik naar mezelf op zoek geweest. Dit moest veranderen. Toch had niks in mijn leven ertoe bijgedragen dat het ooit zou kunnen veranderen. Ik zat vast in het doolhof van mijn onveilige hechting.

Vroeger was er ook al wel sprake over van jezelf houden. Voor mij klonk dat overdreven. Ze zeiden er wel nooit bij hoe je dat moest doen. Het was een trigger voor mij. Alsof alleen mensen die van zichzelf houden recht hadden op de ware liefde. Hierover kon ik mij druk maken.

Ik kende alleen maar de persoon die ik al een heel leven was geweest. Toch was er die innerlijke wens en een zwaar verlangen naar mijn ‘authentieke ik’.

Wanneer ik de maatschappij observeerde, idealiseerde ik sommigen. Kon ik ook maar een ware passie hebben, een zingeving. Sommigen vertrokken al fluitend naar hun werk en ze konden zich erin smijten. Zelfs op hun vrije momenten. Dit wou ik ook. Maar zelf wou ik altijd zo snel mogelijk weg van mijn werk. Zo snel mogelijk thuis zijn.

Sommigen konden zo echt voor iets leven. Of dit nu voor hun job of hobby was. Zelf sportte ik wel ‘dwangmatig’ veel, maar dit was eerder om mijn verbrokkeld zelfbeeld mee te reguleren.

Het enige waar ik echt naar zocht was een liefdevolle passionele relatie. Ik zocht naar het ultieme Disneyverhaal.

Mijn ziel trok zo erg aan mij, toch vond ik mijn ware identiteit niet. Het was gewoon onmogelijk om met mijn ware ziel samen te smelten.

Deze identiteit zocht ik via mijn partners. Mannen die hun weg en ware zingeving hadden gevonden trokken mij echt heel erg aan.

Nochtans was ik altijd al een hele sterke en onafhankelijke vrouw geweest. Ik wist gewoonweg niet hoe ik dit voor mezelf moest bereiken. Vandaag zei ik nog tegen een client die ik al een tijdje begeleid, dat hij terecht was gekomen in een nieuwe wereld die hij nu zou gaan ontdekken.

Net weg van zijn narcistische echtgenote, waar hij meer dan 40 jaren mee was samen geweest. Hij zag nu plots allemaal dingen die hij nooit tevoren had opgemerkt.

Laat me zeggen dat dit heel normaal is wanneer we een oude zone van geleerde lessen en ervaringen achterlaten.

Het vorige deel kennen we, maar nu komen we in een totale nieuwe geestelijke zone terecht die we nog volledig gaan moeten ontdekken. Net zoals bij een kind dat net ontdekte hoe het kan lopen in plaats van te kruipen.

Je betreedt een hele nieuwe wereld, een nieuwe level, met andere spelregels. De vorige ligt nu achter je.

Je wil helemaal niet meer terugdenken aan hoe het was om te kruipen.

Want je bent nu bezig met lopen en dat is spannend. Het is een reis van nieuwe ontdekkingen. Je weet wat je achterlaat, maar niet wat je zal tegenkomen.

Je ziet zaken die je vroeger nooit opmerkte en waar je nooit bij stilstond. Het voelt onwennig.

We moeten transformatie echt omhelzen en er heel erg dankbaar voor zijn.

Eerst moet er heel veel pijn in ons aanwezig zijn om te kunnen veranderen.

En het is deze pijn die ons de kracht geeft om hieruit te geraken.

Als de pijn niet erg genoeg is, dan gaan we er ook de moeite niet voor doen om onszelf en de situatie te veranderen.

Al ooit bij stilgestaan dat we onze misbruikende partners dankbaar moeten zijn? Ik ben mijn ex narcist eeuwig dankbaar voor de lessen die ik dankzij hem leerde.

Hij confronteerde mij zo erg met mezelf dat ik wel moest gaan nadenken over wie ik echt was.

Ik dacht mezelf te kennen, maar alles spatte in mijn gezicht uit elkaar.

Het enige zekere was dat ik in iedereen vrij snel het goede zag. Ik projecteerde men eigen empathie op anderen. Meer met het hart en gevoel denkende. Ik gaf iedereen die lief en vriendelijk was een kans. Mijn vertrouwen was zeer snel geschonken, zonder echt te peilen of alert te zijn voor wie die persoon feitelijk wel was.

Wat ik kan meegeven is dat mensen peilen altijd een valkuil zal blijven. We moeten steeds alert zijn voor de valkuil in onszelf. Daarbuiten in de maatschappij is het een mijnenveld van misleiding, manipulaties, emotionele chantage en strategieën.

Er zijn heel wat goede mensen, maar er zijn eveneens anderen. Niets is alleen maar ‘heel goed’ of ‘heel slecht’. Want deze overtuiging is een narcistisch defensiestuk. De narcistische persona idealiseert en devalueert. Het is helemaal niet zwart/wit. Er is ook alles daartussen. Je moet steeds een rationele afweging maken wanneer je in een interactie gaat met anderen. Samen met jouw intuïtie, die trouwens iedereen bezit, is dit een krachtig team.

Mijn narcist smeet mij ‘spreekwoordelijk’ jarenlang tegen een betonnen muur. Steeds stond ik opnieuw op en ging ik weer volop vechten om zijn liefde te kunnen winnen. Ik vernederde mezelf door steeds alles voor hem te doen. Ik hing aan zijn koordjes om hem te dienen en cijferde mezelf volledig voor hem weg. Alles investeerde ik in hem. Mijn tijd, energie en hoop. Ik stond continue in ‘geef acht’ modus.

Ik wilde hem maar bewijzen dat ik diegene voor hem was.

Alle duurzame energie ging naar hem en mijn volledige focus was op hem gericht.

Het was een verslaving. Wanneer er een sms of e-mail van hem binnenkwam voelde ik euforie. Een highgevoel. Ik kon nog maar aan 1 ding denken. Hij stuurt mij, dus denkt hij aan mij, dus beteken ik iets voor hem.

Jarenlang toonde hij mij dat ik ‘niet’ diegene was. Maar ik zou hem wel eens gaan bewijzen dat ik wel diegene was. Ja, ik ben een immense doorzetter.

Want zeg nu eerlijk. Als hij steeds opnieuw contact zoekt en mij ook niet kan loslaten moest er toch liefde zijn? Hoe naïever dan dit kan een mens nog worden? Ik vinkte alle goedgelovige kadertjes aan.

Het was een marathon van zelfvernedering. Je beseft niet dat je met iemand te maken hebt die karaktergestoord is. Je wil dit zo niet zien. Er wordt een ‘aantrek en afstootspel’ met jou gespeeld. Je bent beland in een slechte toxische relatie en je wil maar één ding, dat is alles goedmaken. Op dat moment kan je niet meer nadenken. Je zit in een psychische coma met jezelf.

Uiteindelijk zag ik voor mezelf in dat ik mezelf niet graag zag.

Ik wilde dit gevoel niet meer. Deze pijn moest weg! En ik was op zoek naar kracht om hem te kunnen loslaten.

Dit zou betekenen een einde maken aan het contact. Dit kon alleen maar door de kracht die ik steeds aan hem had gegeven, nu aan mezelf te geven.

Gelukkig was hij het type dat me dan daarna ook losliet. Hij kwam mij achteraf ook niet opzoeken. Voor mij een dubbel geschenk. Want ik kon tegen mezelf zeggen dat hij niks met mij had ingezeten. Nochtans had hij dit in die 6 jaar dagelijks getoond, dat hij met mij niks inzat. Maar je zoekt steeds naar nieuwe bewijzen en excuses, om toch maar niet te moeten lossen.

Dat ik daarna niets meer van hem hoorde was een extra geschenk dat ik kon meenemen naar de heling.

Bij mijn cliënten zie ik dat het enorm hard en moeilijk is, wanneer deze ex met gans zijn/haar leugenrepertoire aan de deur staat om hen ervan te overtuigen om terug te keren.

De woorden van de narcist of laat het ons de misbruiker of misbruikster noemen, zijn toch zo belangrijk. Nochtans zijn hun daden alleen al een regelrecht bewijs dat we in een verkeerde relatie zitten.

Luister eens goed hier. Liefde doet geen pijn. Liefde is beschermend, ze is warm en begripvol. Liefde is veilig thuiskomen. Liefde is vrijheid en vertrouwen. Zij is geboren in de schoot van geestelijke volwassenheid. Liefde begint eerst bij jezelf.

Voortaan zou ik enkel dit soort en enige ware liefde nog willen voelen.

Ik had de boodschappen van deze zware lessen eindelijk begrepen. Deze lessen hoefden ook niet terug te komen in een andere en nieuwe gedaante. Voortaan zou ik enige tijd alleen door het leven gaan, tot ik rijp was om deze ware liefde voortaan eerst in mezelf te voelen.

En die liefde daarna in alle onvoorwaardelijk met die andere te kunnen delen.

Eerst was er de mentale keuze en beslissing om aan mijn transformatieproces te beginnen.  Zonder hem nog in mijn leven, zonder ook maar iemand anders.

En ik ontdekte dat zelfliefde alleen maar een afgewerkt product is van je dagelijkse gedachten en handelingen.

Van jezelf houden is jezelf eerst volledig aanvaarden zoals je bent. Met een secundaire focus op je beste potentiële versie.

Van jezelf houden is het aandurven om door die andere te worden verlaten wanneer je zin hebt om neen te zeggen.

Jezelf respecteren is grensoverschrijdend gedrag herkennen wanneer het op je afkomt.

Eigenwaarde is hulp kunnen aanvaarden en je er niet voor schamen of schuldig voelen.

Gun jezelf prioritair dingen die jou sneller in balans brengen. Neem niet alles alleen op je schouders maar delegeer.

Ik zie moeders enkel nog mama en echtgenote zijn. Zij cijferen zichzelf volledig weg. Dit is echt niet oké. Geloof het of niet, maar je partner en kinderen lijden hier ook onder.

Eigenwaarde en zelfrespect is die andere zonder schuldgevoel laten zien waarvoor je staat. Zonder angst te voelen om die persoon te verliezen.

Wanneer iemand verkeerd aanvoelt dit voortaan niet meer negeren en deze kelk aan jou durven laten voorbijgaan. Negeer de signalen niet. Want ze zijn er.

Wist je dat er in het jaar 2020 7,8 miljard mensen op deze wereldbol rondlopen? Je hebt dus de keuze om je enkel te laten omringen met mensen die positief ingesteld zijn en jou naar omhoog stuwen in plaats van naar beneden te halen.

Die wel, die niet … ja, die luxe heeft iedereen.

Personen die door misbruikers werden gerekruteerd moeten voortaan leren om de focus op zichzelf te richten. Want deze mensen staan op en gaan slapen met de focus buiten zichzelf gericht. Zij voelen zich verantwoordelijk voor het welzijn van anderen. Zij zijn steeds bezig om anderen te helen. Want via anderen hopen zij zichzelf te helen.

Maar ze vergeten zichzelf. Zij zijn zover van zichzelf verwijderd dat ze niet meer weten wie zij zijn. Of hebben ze ooit geweten wie ze zijn?

Wie ben jij?

Het enige dat ze doen is zichzelf aanpassen aan anderen, hen te dienen en gelukkig te stemmen.

Vraag aan hen of ze een hobby of passie hebben? Die hebben zij niet. Ze storten zich op hun partners. En die partner gaat met al hun energie lopen.

Tot ze geen enkele lichaamskracht meer hebben en ze wel een keuze zullen moeten maken.

Velen verlaten uiteindelijk hun narcist, maar vallen al snel in de armen van een andere narcist of een saaie relatie. Het hoeft daarom nog geen narcist te zijn. Zolang ze maar niet alleen moeten zijn, kiezen ze als het moet voor een saaie relatie. En ze nemen onverwerkt trauma mee in die nieuwe relatie. Dan loopt het ook niet goed, want ook daar worden ze geconfronteerd met zichzelf en hun onveilige hechting.

Ze kunnen niet goed alleen zijn. Ze zijn ver van zichzelf verwijderd, weet je nog? Ze zijn op zoek naar die andere helft die als emotionele kruk moet dienen. En ze gaan in rebound, want hun eigen aanwezigheid voelt verlaten aan.

Velen zijn bang voor een nieuwe relatie. Alle vertrouwen is weg. Maar ondertussen zitten ze wel na het verlaten van hun narcist op Tinder. Waar ze zich bij iedere match bevestigen dat er toch nog iemand interesse in hen kan tonen.

Waarom is er geen vertrouwen denk je? Omdat zij geen vertrouwen hebben in zichzelf. Er is weinig of geen identiteit, weet je nog?

Wanneer je jezelf niet kent kan je onmogelijk iemand anders peilen of echt leren kennen.

Daarom is het heel belangrijk dat je een hele lange tijd op jezelf blijft en de innige relatie met jezelf aangaat. Elk stukje in jezelf leert kennen. Aangename kennismaking. …

Wanneer je dan uiteindelijk samensmelt met je eigen ziel, kan die ene ware partner waar je al zolang van droomt op jouw pad worden gezet. Anders niet. Onthoud dit.

‘Want we trekken niet aan wie we willen, we trekken aan wie we zijn’.

Onze onvolledigheid zegt ook iets over de partners die we aantrekken.

Van jezelf houden is een werkwoord.

Dit is steeds alert zijn voor wie jij zelf bent. Alleen dan kan je zien wie er voor jou staat. Dit geldt voor alle interpersoonlijke relaties.

Niet meer steeds op zoek gaan buiten jezelf.

Alles ligt binnen jezelf.

Wanneer je geen emotionele nood of leegtes meer in jou hebt, ga je ook je eigen wetten niet meer breken. Want nood breekt wet. En je eigen wetten breken is eender wie toelaten in je privacy zone en akkoord gaan met een eventuele aanslag op je totale welzijn.

Nog een ongeschreven universele grondwet is dat je nooit iemand liever mag zien dan jezelf. Dit zal altijd tegen jou keren.

Zelfliefde is de totaalsom van het respect dat je steeds voor jezelf toont.

Geestelijke volwassenheid is aanvaarden dat de dingen nu eenmaal soms zo gebeuren en plaatsvinden. Dit is loslaten en er vertrouwen in hebben dat alles uiteindelijk altijd goedkomt.

Leef in het nu en besef dat alles op het juiste moment naar jou toekomt.

Er is zoveel meer dan dat we nu beseffen. Eenzaamheid is een illusie, want je bent nooit alleen.

Hieraan kan je werken en ik kan jou begeleiden bij iedere fase van jouw helingsproces. Ik ben destijds alle valkuilen van de heling tegengekomen. Leren is nooit gedaan. Elke dag leer ik bij. Geestelijk groei is iets prachtigs en ik ben immens dankbaar voor deze mogelijkheid.

Dank je wel aan mijn narcist, vanuit het diepste van mijn ziel. Ik nam er mee deel aan. Door jou werd ik de vrouw die altijd in mij klaar zat. De verscheurende en onverdraagzame pijn was uiteindelijk de katalysator van mijn transformatie. De voedingsbodem van misbruik lag bij mij en we hebben altijd zelf een keuze.

Ik ben geen slachtoffer, maar een winnaar!

‘De mensheid is zo rot, maar tegelijkertijd zo mooi’.