Mijn missie!

  • Emotioneel misbruik in België op de kaart zetten.
  • Justitie moet slachtoffers van emotioneel misbruik erkennen en kinderen topprioriteit geven.
  • Magistraten over emotioneel misbruik en de gevolgen ervan informeren.
  • Omgang- en hoederecht buiten de rechtbank regelen via forensische psychologen. Altijd een deskundig onderzoek dus.
  • Bij vermoeden emotioneel misbruik, en voordat omgangsrecht in vonnis wordt uitgesproken, moeten beiden ouders een psychologisch onderzoek ondergaan.
  • Therapie behandeling moet gericht zijn op complexe PTSS.
  • Justitie moet alle jongeren die emotioneel misbruik ondergingen tot 24 jaar met therapie bijstaan en dit financieel subsidiëren.
  • Een andere kijk op persoonlijkheidsstoornissen.
  • Justitie consulenten zijn niet opgeleid om emotioneel misbruik vast te stellen. Ze zijn niet opgeleid om een correcte psychologische analyse van de situatie te maken. Er moet op een andere manier naar de situatie worden gekeken.
  • Onderwijs moet hoofdvakken voorzien in verband met de volledige kennis van het bewustzijn en het onderbewustzijn. De filosofie van de geest en het concept bewustzijn en onderbewustzijn in de diepte kunnen begrijpen en definiëren.

Zelfliefde is het enige antigif tegen haat en het elixir voor levensgeluk!

Over Constantia

Wie ben ik?

Ik ben geboren op 14 juni 1965, te 2880 Bornem. Grootgebracht aan het ‘stille water’, Sint-Amands aan de Schelde.

2 broers en een halfbroer, die allemaal ouder zijn dan ik.

Moeder, vader en stiefvader zijn al hele poos geleden overleden. Voor het overige is er in de verre verte nog wel een klein beetje familie, maar er is geen enkele band. Laat ons zeggen dat ik mijn buren beter ken.

Mijn kindertijd.

Door de gezinsperikelen in de kindertijd had ik niet geleerd wat ware liefde was. Mijn focus lag niet op mezelf, maar op mijn ouders en hun geworstel. Zo wortelde bij mij onzekerheid, een gepreoccupeerde hechtingsstijl. Ik idealiseerde de samenleving en zag in alles het goede. Als gevolg van complexe PTSS triggerde dit bij mij boulimia nervosa. Ik nam steeds een hoop laxeermiddelen nadat ik mezelf had overeten om daarna weer te beginnen lijnen. Verdriet was een onderliggende emotie die meestal aanwezig was. Tijdens de piekmomenten van mijn leven leek het alsof dit verdriet verdwenen was. Maar uiteindelijk konden deze de melancholie van mijn onvervuld verlangen niet helen.

Pas rond mijn 47ste levensjaar begreep ik eindelijk waar die pijn vandaag kwam. Ik had niet helemaal op de juiste manier met mijn ouders kunnen hechten. En het trauma … Voor mijn moeder voelde ik mij vanaf de kleuterperiode verantwoordelijk. Er was de drang en het plichtsgevoel om haar te beschermen, haar sterker en krachtiger te maken. Te redden. (Parentificatie)

De enige die mijn onvervuld verlangen ooit zou kunnen helen, was ik zelf. En niemand anders.

 

Moeder, vader, stiefvader.

Mijn biologische vader worstelde en de zorg voor een gans gezin moeten hem zwaar gewogen hebben. Om te chillen zakte hij frequent af naar café.

Mijn stiefvader had een narcistisch en pedofiel profiel.

Mijn moeder had angststoornis en pieken met paniekaanvallen.  Ze slikte regelmatig kalmeringsmiddelen zoals Valium en Temesta. Ik leg de link met de 2de Wereldoorlog. Zij heeft die angstig beleefd. De familie leed honger en ze stonden doodsangsten uit. Ze was getuige geweest van dodelijke slachtoffers en V1 en V2 bommenwerpers.

Conflicten, alcohol, angst, spanning, onrust, seksueel grensoverschrijdend gedrag.

Vader kwam regelmatig ’s nachts dronken thuis. Verbaal dreigde hij soms om mijn moeder te vermoorden. Dit meende hij niet. Hij heeft haar ook nooit geslagen. Voor mij was het wel allemaal levensecht. Ik geloofde zijn woorden en dat hij haar iets zou aandoen. Wanneer hij op café zat sliep ik die nacht niet. Ik wachtte urenlang op de koude trap zijn komst af. Als een soldaat in oorlogsgebied stond ik op de wacht. Ik moest mijn moeder beschermen. Wanneer hij thuiskwam sprong ik op haar schoot. Door mijn bemiddeling zwakte de ruzie af en ging uiteindelijk iedereen slapen. Mijn kindertijd was doorspekt met angst en onrust. Er vloeiden heel wat tranen.

Als kind zat ik vaak alleen aan het graf van Emile Verhaeren (bekende dichter), te staren naar het Scheldewater. Dat was therapie. Water heeft voor mij nog altijd een enorme aantrekkingskracht.

Broers.

Mijn broers voelden niet echt ongemak en sliepen rustig verder. Ik was de gevoeligste. De conflicten wogen enkel zo zwaar op mij. Wanneer ik hen later als volwassene hierover aansprak konden zij zich amper in mijn situatie inleven.

Seksueel misbruik.

Op 9-jarige leeftijd vluchtte mijn moeder weg van mijn vader. Je zou denken, goed nieuws en eindelijk rust? Helaas was dit niet het geval. Mijn stiefvader dronk ook regelmatig. Hij vernederde mij en brak me af. Af en toe beloonde hij mij met complimenten die seksueel getint waren. Deze verbale insinuaties duurden enige jaren. Af en toe betastingen. Uitspraken over mijn ontluikende vrouwelijkheid, mijn lichamelijke vormen. Moeder was erbij aanwezig, maar zag er geen graten in. Mijn stiefvader heeft zich later op bejaarde leeftijd vergrepen aan 2 minderjarige vrouwen. Daar bleef het helaas niet alleen bij betastingen.

Vriend met hoogbegaafdheid/ASS en misbruikende persoonlijkheid. 

Vooraan 40 werd ik verliefd op hem. Hij was mijn grote liefde. Deze ervaring was mijn ultieme pijn. Het leven smeet mij spreekwoordelijk tegen een betonnen muur. De gedachte om te willen sterven was constant aanwezig. Het duurde 6 jaar eer ik voor mezelf kon toegeven dat hij mij gebruikte. Hij misbruikte mijn liefde voor zijn seks verslaving en ik liet dit toe. Het enige wat ik wilde was dat hij mij ook graag zou zien.

Mijn heling.

Alle stukken wat betreft de relatie en mijn kindertijd heb ik kunnen helen. Ik erkende mijn aandeel en dat van de ouders en vriend. Het was een heel lang proces. Mijn trauma heb ik zelf geheeld, zonder hulp van een therapeut.

Het onvervulde verlangen is verdwenen. Liefde stroomt als een eindeloze rivier vanuit men ziel naar mijn hart en terug. En alles wat overstroomt geef ik onvoorwaardelijk weg aan een ander.

 

Niks is wat het lijkt. Alles wat het lijkt is het niet.

Lieve mensen, onderschat het helingsproces niet. Je komt jezelf keihard tegen. Het is zwaar confronterend, maar zo immens krachtig en loslatend. Wanneer deze ervaringen als een tornado je leven binnenwaaien, moeten er lessen geleerd worden en sta je aan het begin van jouw geestelijke transformatie. Of je dit nu wil of niet.

Begrip, vergeving en dankbaarheid, voor mijn ouders, stiefvader en vriend.

Een goede raad. Wanneer je wil helen, dan moet je eveneens schoon schip maken met de mensen die jou pijn deden. Je moet dan even aan hun kant kunnen gaan staan en trachten te begrijpen waarom zij die keuzes maakten. Trauma wordt doorgegeven van de ene generatie aan de andere.

Door haatdragend en kwaad te blijven, zal je nooit kunnen helen, nooit. Want dan hou jij zelf het misbruik en het trauma in stand. Ontkoppel je van hun lessen, want zij deden dit vanuit hun trauma en ervaringen. Besef heel goed dat jij als kind niet verantwoordelijk was.

Verder zijn wij als volwassene wel verantwoordelijk voor onze eigen levenskeuzes en hoe we met anderen omgaan. Voor wat wij onszelf en anderen aandoen. Dit mogen we niet van ons afschuiven. Elke keuze heeft gevolgen. Mijn ouders en stiefvader zijn al sinds lange tijd overleden. Ik heb hen met heel mijn ziel vergeven en ik hou van hen. Dankzij hen kon ik al die lessen ervaren en kreeg ik de kans om mijn ziel te verrijken.

Dankbaar voor al mijn levenservaringen.

Want daardoor ben ik de vrouw die vandaag tegenover jullie staat. We komen maar voor 1 reden naar aarde en dat is voor de lessen en de ervaringen. Om onze energetische frequentie te verhogen. Geestelijke groei is de allergrootste beloning. Enkel leed, pijn en tegenslagen zorgen voor een spirituele verrijking en kracht! Je bouwt geestelijke weerstand op en je staat immens krachtig.

Ik leerde dankbaar zijn voor deze lessen. Er is een onvoorwaardelijk vertrouwen. Ik voel mij veilig en geliefd.

 

Ik vergaf mijn ex vriend heel snel.

Ik ben nooit echt kwaad op hem geweest. Mijn liefde voor hem was echt. Voor mijn welzijn en heling heb ik volledig het contact verbroken. Mijn gezondheid, zelfs mijn leven stond op het spel. Ik zou mezelf nog zieker gemaakt hebben als ik in die emotionele hel van aantrekken en afstoten was blijven hangen.

Dankzij de spiegel die hij mij voorhield kon ik de vrouw worden die altijd in mij klaar zat, en samensmelten met men ware ziel. Mijn ware missie vinden. Een ware zingeving. Narcisme België. Ik ben hem hier eeuwig dankbaar voor.

 

Woonplaatsen.

Op 9-jarige leeftijd gingen mijn ouders uit elkaar en zijn we naar Antwerpen verhuisd. Daar heb ik tot mijn dertigste gewoond. Daarom is er een beetje Antwerps accent herkenbaar. Vervolgens woonde ik 21 jaar lang in 2400 Mol. Daarna 3 jaar Oost-Vlaanderen en sinds oktober 2019 woon ik te Alken, Limburg. Vanaf 2020 Zonhoven.

Mijn liefde voor …

Sport, dieren, natuur. Vooral opkomen voor de zwakkeren en rechtvaardigheid.

Vanaf 30-jarige leeftijd ben ik als gevolg van mijn trauma dwangmatig beginnen sporten. Ik hou enorm veel van dieren en van de natuur. Van kinds af nam ik het al op voor de zwakkeren. Op school ging ik de meisjes beschermen die werden gepest. Ik kon dat niet verdragen. Wanneer ik een dier in nood zie, dan breng ik het meteen in bescherming. Ik heb (zwerf)katten, 2 honden en een paard in mijn leven gehad.

Sporten.

Lopen, fitness, spinning, koersfiets, Mtb, paardrijden, squash, snowboarden. Op 38-jarige leeftijd ben ik motor beginnen rijden.

Kanker.

In 2011 ontwikkelde ik door de stress van het misbruik kwaadaardige blaaskanker. 12 kijkoperaties verder en met verlies van mijn rechter nier in 2017, ben ik helemaal terug in topconditie. De laatste jaren werden er geen tumoren meer in mijn blaas en urineleider gevonden.

Lichamelijke- en geestelijke zelfzorg.

Ik draag goed zorg voor geest en lichaam en beweeg nog steeds. Nu zeker niet meer dwangmatig. Verder volg ik het voedingsprotocol ‘periodiek vasten’. 1 maal per dag een maaltijd. (Intermittent fasting)  Door te helen vond ik ook rust in mijn eetpatroon. Er is geen schuldgevoel meer. Ik voel de behoefte niet meer om op de weegschaal te gaan staan. Een ware bevrijding! Ik eet en drink alles wat ik maar wens.

School en loopbaan.

Op 13 jarige leeftijd verliet ik school en ging ik op leercontract als winkelmeisje/verkoop. Op 16-jarige leeftijd kreeg ik alle kansen in de diamantsector. Eerst assistent management bij een Indisch diamantbedrijf. Dan makelaar ruwe diamant. Vervolgens verliet ik de sector om aan de slag gegaan in het zakenleven als sales manager.

Hoogbegaafdheid.

Op latere leeftijd ontdekte ik dat ik hoogbegaafd ben. Op een gegeven moment in mijn leven dacht ik ADD te hebben of een vorm van autisme. Hoogbegaafdheid zorgt voor tal van valkuilen in je leven. Je voelt je echt een buitenbeentje. Wanneer ik dit ontdekte leek het alsof ik voor het eerst een handleiding van mezelf in handen kreeg. 2% in onze samenleving heeft een IQ van 145. 5% in onze maatschappij heeft HSP. 85% van de hoogbegaafden heeft HSP. Ik ben ook HSP.

Germaanse geneeskunde.

Sinds 2021 bestudeer ik deze wetenschap en zal ik hier mettertijd zeker nog over schrijven.

Paranormale begaafdheid.

Zonder iemand te willen afschrikken en om maar meteen met de deur in huis te vallen, ik heb contact met gene zijde. Via gehoor, gevoel, aanraking. Ik zie ook zielen. Voor mij is dat een levenslang proces geweest, waarin ik alsmaar een beter contact ontwikkelde. In 2019 ontving ik voor mezelf 100% bewijs dat ons bewustzijn verder leeft. De dood bestaat niet. Mijn helder voelen helpt enorm in mijn werk.

Ik wil mezelf niet associëren met het spiritueel collectief. Spiritualiteit is ver uit de hand gelopen. Het is een thuishaven voor trauma en labiliteit. Er worden veel onwaarheden en nonsens verteld. Er heerst enorm veel angst in het spiritueel collectief. Voor velen is dit een vlucht om te helen. Het werd hun ene ware identiteit. Ik wil hier niet mee geassocieerd worden. Zelf ben ik niet zo iemand die alles maar aanneemt. Ik wil bewijzen en sta heel rationeel in het leven.

 

Mentaal misbruik

Conclusie emotioneel misbruik.

Wanneer je zelf nooit emotioneel misbruik hebt ervaren kan je onmogelijk begrijpen hoe dit voelt en uitspeelt. Wanneer je dan toevallig met informatie over narcisme in aanraking komt, valt het gevoel bijna niet te omschrijven, wat er dan in jou omgaat. Eerst een ‘verbijsterend’ gevoel. Elke zin die je dan leest is een ‘match’. Alsof het over jouw relatie gaat. Alsof deze artikels over ‘jouw’ leven gaan. Daarna een groot gevoel van ‘opluchting’. Je bent niet alleen. De persoon zijn of haar gedrag wordt omschreven. En nu heb je ietwat concreets in handen waar je voorlopig mee verder kan. Echter dat gevoel is van korte duur. Want nu zit je met nog meer vragen, waarop je een antwoord wil.

En aan de andere kant blijft het stil. Nu ja, stil? Als je de drama en de strategische spelletjes er niet bijtelt. Hou in gedachte: Van hen zal je ‘nooit’ één antwoord of ‘gemeende spijt’ krijgen. Nu niet en binnen 50 jaar ook niet. Bewaar dit in jouw geheugen. Je zal het nog nodig hebben en uiteindelijk gaan inzien.

Vanaf nu begint jouw zoektocht.

Je volgende gevoel is er één van ‘ongeloof’. Als iemand die door de duivel achtervolgd wordt, begin jij je zoektocht over narcisme. Je schuimt webpagina’s en videokanalen af over alles wat er rond deze materie wordt geschreven en gezegd.

Is er nog hoop?

Nu komen de twijfels naar boven. “Het kan toch niet dat mensen zo slecht kunnen zijn? Vraag jij jezelf af. Ik zag vroeger steeds in iedereen het goede. En dan begin je te twijfelen of deze geliefde de persoonlijkheidsstoornis wel heeft? Heeft hij enkel met mij zo gedaan? Je probeert het af te zwakken. Je wil vooral zeker zijn. Je wil 100% garantie dat hij of zij echt niet meer kan veranderen. Want als hij verandert, is er hoop en kunnen we misschien samenkomen? En dan zal ik eindelijk gelukkig worden?

En je mallemolen van gepieker, met een nieuwe lading vraagstukken, is opnieuw voor een lang rondje vertrokken.

Alle begrip voor jouw geworstel. Als één iemand jouw impasse kan begrijpen en erin kan meeleven, dan ben ik het wel.

Narcisme België.

Op het einde van mijn heling heb ik Narcisme België opgericht. Ik had dit helemaal niet zo voorzien. Eerst wou ik zelfs stervensbegeleiding aanbieden. In mijn hart verlang ik er nog steeds naar om mensen te begeleiden naar het licht.

Het heeft allemaal zo moeten zijn. Zonder die ervaringen had ik nooit mijn praktijk opgericht. Nu heb ik een missie waar ik tot de dood aan zal werken.

En dat is voor anderen licht op het pad van hun heling schijnen. Hen sterk en krachtig maken. Iets waar ik bij mijn moeder niet in geslaagd ben. Elke keer als ik hierin slaag, dan overvalt mij puur geluk. Want dan ben ik ook geslaagd.