Waarom slachtoffers van narcisme zelf hun heling saboteren?

Slachtoffers van narcisme piekeren constant. De gedachte-mallemolen maakt hen mentaal en fysisch ziek en het drijft hen naar de grens, naar de afgrond van de wanhoop en de waanzinnige krankzinnigheid.

Geconditioneerde gedachten nemen hen mee naar een plaats waar ze onmogelijk kunnen helen en in gaan vastzitten.

Als zij op deze plaats blijven hangen en niet aan zichzelf beginnen te werken, dan geraken ze niet alleen geen stap verder, maar dan is de kans heel groot dat er geen terugweg meer mogelijk is. Ons leven is niks waard en het heeft geen enkele waarde wanneer we geen zelfliefde hebben en de focus buiten onszelf leggen.

Ik kan het weten want ik leefde in beide werelden. Die eerste 47 jaren had ik zeker een mooi leven. Maar wat is mooi? Ik ademde enkel en nu leef ik! Ben op materieel vlak nooit iets te kort gekomen. Toch voelde ik me ongelukkig en diep van binnen altijd minderwaardig. Ik had faalangst en was steeds begaan over wat anderen van mij zouden denken. Ik was op zoek naar mijn authentieke ik.

Kritiek kwam altijd hard aan, maar zelf deed ik in gedachte niets anders dan mezelf neerhalen. In groep was ik graag aanwezig en zocht in interactie met anderen vaak naar bevestiging. Wanneer ik aangetrokken was tot een man dan deed ik er alles aan opdat hij van mij zou houden. Hem voor mij winnen was eerder een validatieproces met mezelf. Op dat moment moest alles wijken en de volledige focus werd op de verleiding ingezet. Niks anders was nog van tel. De rode draad in mijn leven was om ware liefde te vinden. En deze man zou mij compleet gaan maken en voor altijd van mij houden.

De verlatingsangst was immens en ik voelde mij pas wat tot rust komen wanneer hij zijn gevoelens voor mij bevestigde. Deze geruststelling duurde helaas niet lang, want de twijfels kwamen vrij snel terug naar de oppervlakte. Mijn partners moesten steeds bevestigen dat ze van mij hielden. Nochtans trok mijn ziel aan me en een deel in mij was zich van mijn potentieel bewust. Maar dan moest ik eerst mijn kindertijd helen en mezelf graag leren zien. Ik was mij hier decennialang totaal niet van bewust.

Wat voor zin heeft het als we een ander liever zien dan onszelf? Dit is tegen de grondwet van de natuur ingaan en zij zal je hiervoor op alle vlakken afstraffen. Hier vallen geestelijke lessen te leren.

6 jaar omgang met mijn narcist kostte mij bijna het leven. De mentale manipulatieve strategische spelletjes, het aantrekken en afstoten maakte mij kapot en putte mij helemaal uit. 6 jaar lang wilde een deel in mij sterven en het andere deel vocht keihard terug. En waarvoor allemaal? Om de liefde van een man te winnen? Het was een marathon van zelfvernedering.

Tijdens mijn kindertijd was ik al slachtoffer van mijn eigen gepieker. Mijn autobiografie kan je in het hoofdmenu van deze website terugvinden. Kort geschetst, ik groeide op in een ontwricht destructief gezin en dit heeft mij later zwaar getekend.

Tijdens de 6 jaar omgang met mijn narcist leek het soms wel of ik krankzinnig werd van mijn eigen gedachten. Er waren momenten dat ik tegen mezelf zei, “nu ben je jezelf aan het kapotmaken en dit komt nooit nog goed”. Het was alsof mijn hersenen in brand stonden. Mijn hersenen werden door elkaar geklutst als eieren in een kom. Ik werd gek. Toch ging ik door. Omdat hij altijd wel een manier vond om mij opnieuw hoop te geven. Maar uiteindelijk gaf ik mezelf nog het meeste hoop, ik leefde in een illusie met mezelf. Ik was blind. Het voelde alsof ik in een coma was beland.

Iedereen die mij kent, en dit zeg ik ook altijd tegen de mensen die ik begeleid. ‘Ik ben heel dankbaar voor al mijn ervaringen’. ‘Want alleen door pijn en leed evolueren we’. Anders was ik nooit de persoon geworden die ik vandaag ben. Mijn narcist belichtte de schaduw- en donkere kant waar ik nog veel werk aan had. Hij hield een spiegel voor mij voor. En die reflectie toonde mij: “zie maar eens wat ik allemaal met jou kan doen”. “Doe zo verder en ik maak jou vanuit mijn onbestuurbare trauma, gans kapot.

Het is des mens om te piekeren. Om vast te gaan zitten in ‘vast geankerde gedachtepatronen’. Zeker wanneer ons innerlijke kind gekwetst en getraumatiseerd is, zijn we slachtoffer van onze gedachten. Er werden honderden boeken geschreven over leven in het ‘nu’. Hoe we rust en vrede in onszelf kunnen terugvinden. Helers en genezers vertellen ons hoe we onze gedachten kunnen leren beheersen.

Stel je voor: 95% van de tijd beelden we de geconditioneerde gedachten en gedragingen van ons onderbewustzijn uit. Dan draait ons geprogrammeerde besturingssysteem van onze kindertijd op automatische piloot. Dit programma werd gedownload tussen leeftijd 0 en 7. En die 5 % gebruiken we enkel wanneer we echt in het ‘nu’ leven en creatief actief zijn. Het is de bedoeling dat we voor 100% ons bewustzijn gaan gebruiken.

Wanneer je met slachtoffers van narcisme praat, valt het duidelijk op hoe zij geconditioneerd zijn met zelfvernietigende overtuigingen en denkpatronen. Deze verblinden hen en zorgt ervoor dat ze onze maatschappij niet juist kunnen inschatten, waardoor ze een gemakkelijke prooi zijn voor mensen die anderen parasiteren en misbruiken.

Er zijn tal van gedachten: Jaloerse, verdrietige, concurrerende gedachten. Maar er is vooral angst. En wanneer we slapen maken onze gedachten ons wakker en treedt er slapeloosheid op.

Hoort dit bij het leven? Waar komen onze gedachten vandaan?

Er is een parabel van Boeddha. “Iemand heeft jou net met een pijl geraakt en die pijl zit vast in je lichaam. Voordat je die pijl verwijdert probeer je uit te zoeken vanwaar deze pijl komt. Voor ik hem verwijder wil ik eerst weten wie de dader is en waarom hij dit deed.”

Wat Boeddha hiermee wilde zeggen, is dat onze belangrijkste zorg zou moeten zijn dat we eerst de pijl verwijderen. In plaats van eerst uit te zoeken waar het allemaal begon.

Het is een praktische leer. De pijl verwijderen staat voor lijden dat zelf door onze geest gegenereerd werd.

Vele gedachten zijn de jouwe niet. Gedachten zijn afkomstig vanuit de collectieve geest. Vanuit spiritueel oogpunt zou je kunnen zeggen dat het energetische deeltjes zijn die in de lucht zweven. Wanneer we met negativiteit resoneren en het negatieve in onszelf voelen, dan is er een gedachtevorm vanuit de collectieve geest die nog zwaardere negativiteit omvat en jou zal beïnvloeden.

Een voorbeeld. Stel dat jouw narcist jou voor de zoveelste keer aanvalt met zijn negatieve energie, dan gaat de reeds aanwezige negativiteit in jou aan kracht toenemen. Zijn negativiteit resoneert op dat moment met de jouwe en je zal er vatbaar voor zijn. Voordat je het goed en wel beseft werd het irritante gevoel groter.

Het universele beweegt steeds door ons heen en we trekken de energie aan die op dat moment het meeste met ons resoneert en bij ons past. Wanneer we dit omdraaien, dan hebben onze eigen gedachten eveneens een invloed op het collectief. Wanneer er bewustzijn in jou opkomt, dan betekent het dat er bewustzijn ontstaat in de collectieve geest van de mensheid. Het is dus niet zomaar iets persoonlijks. Wanneer een gedachte jou in bezit neemt dan is deze zelfs niet persoonlijk. Maar het voelt wel alsof het persoonlijk is. Zo draagt iedereen eveneens de gedachten van zijn ouders of opvoeders mee. We dragen gedachten op elkaar over zoals een virus dat zich verspreid.

Woede, verdriet, angst, jaloezie en kwaadheid zijn emoties die iedereen overkomen. Ze hebben elk hun eigen verhaal. Maar kwaadheid blijft kwaadheid en angst blijft angst. We pikken deze emoties op en ze nemen bezit van ons.

De mensheid leeft met een in bezit genomen geest en zo lijkt het alsof wij dit aanvankelijk echt zijn. Maar onze geesten werden geconditioneerd en gebrainwasht.

Velen beseffen dit zelfs niet. Want als zij dit zouden beseffen, dan zou dit het begin zijn van verlossing, van hun vrijheid. Velen van hen zijn niet op zoek naar zelfinzichten, en als je het hen zou zeggen en hen erop wijst, dan is er een grote kans dat ze kwaad worden. Want ze weten het niet. Hun gedachten vormden hun identiteit en ze denken dat deze onveranderlijk is.

Velen zijn niet klaar om de waarheid te horen en als je het hen zou zeggen dan zouden zij er zich zelfs door bedreigd voelen. Omdat hun eigen gedachten hen volledig in bezit heeft genomen.

Zo zie je bijvoorbeeld gedachtevormen bezit nemen van een heel land.

Zoals het Sovjet communisme, het maoïsme in China, … Miljoenen mensen dachten toen aan hetzelfde.

Zelfs in onze huidige samenleving is er geen monolithische gedachtevorm, maar zijn er verschillenden. De media bestendigt ze en zonder het te weten ontstaan er de meest basale aannames. Kijk hoe extreemrechts in Europa aan kracht wint en hoe links zichzelf hier pal tegenover plaatst. Elk met hun eigen blauwdruk-gedachte.

En zo zijn er allerlei gedachtevormen die ons bewustzijn overnemen. En als men zich hiervan bewust is dan is er geen probleem. Maar als er enkel de gedachtevorm is, zonder een toegevoegd bewustzijn, dan wordt de gedachte destructief en krankzinnig.

En dan kunnen we ons afvragen, waarom? Vanwaar komt het? En dan zitten we weer bij het verhaal van de pijl.

Wanneer slachtoffers van narcisme zich identificeren met hun gedachten, dan staan zij machteloos. Want dan zijn ze in zichzelf afwezig en slapen zij volledig. Ze worden geleefd door denk- en gedachtepatronen. Hun ware kracht kan enkel vanuit inzichten komen, en wanneer zij zich hiervan bewust worden, dan kunnen ze ontwaken en deze gedachten gaan sturen en beheersen zoals het hoort.

Via cognitieve gedragstherapie bied ik inzichten in de levenssituatie van het slachtoffer en diens narcistische partner. De focus is gericht op de ontwikkeling van zelfliefde en mentale weerbaarheid. Met het doel om door te groeien naar een hoger bewustzijn en samen te smelten met de ware ziel. Vergeet nooit dat dit jullie grootste levensles zal zijn. Hier zal dus tijd overgaan. En geloof me, het is het allemaal meer dan waard.

Door mijn persoonlijke ervaringen met narcisme ken ik de valkuilen van destructieve gedachten. Ik ken de weg nog in de hel waar slachtoffers zich momenteel bevinden. Hun lijden was ooit mijn lijden en ik voel al hun emoties als de mijne. 3 jaar deed ik er ongeveer over om mezelf te helen. Ik ken alle valkuilen van de heling. En daardoor ben ik in de mogelijkheid om hen te wijzen op elke vorm van zelf-sabotage.

Mijn vuurtoren schijnt licht op het pad van hun heling, waar het anders nog pikdonker zou zijn. Ik had destijds niemand die mij begeleidde en daardoor duurde het langer.

Wanneer mijn technieken worden toegepast en correct worden opgevolgd dan zullen zij hun heling kunnen accelereren en versnellen. Maar het vraagt veel inzet en doorzetting. Dit kunnen alleen zij doen. Je moet je eigen waakhond worden en constant bewustzijn toevoegen aan je gedachten. Gaan emotioneel ontkoppelen en ze vanuit een neutrale plaats gaan besturen.

Door zelfkennis kent men ook de andere

Bewustzijn en onvoorwaardelijke zelfliefde is de sleutel tot alles