Transformatie voelt soms als een huid die je achterlaat. Dit korte gedicht vangt dat moment: oude spiegels neerleggen, ruimte maken voor een nieuwe huid. Voor wie heling zoekt na narcisme en opnieuw wil ademen.
Transformatie en gedicht
Mijn rijpe slangenhuid, gevallen op de grond
Mijn rijpe slangenhuid, gevallen op de grond
De vingerafdrukken op mijn jongere ziel van een verleden dat is afgerond
De glasscherven van mijn oude spiegel worden voorgoed opgeborgen
in een doos die heet verleden en verterende zorgen
Promotie naar hogere sferen
Een nieuwe spiegel om de toekomst te eren
Wanneer de echo van de zon mij betastend zal raken
zal in mijn nieuwe huid een oude ziel ontwaken