Kind van een narcistische ouder.

Ieder mens is uniek, zo ook het trauma.

In dit artikel zal nooit alles gezegd kunnen worden. Ieder mens is zo uniek als een vingerafdruk. En een persoon met een karakterstoornis, als gevolg van zwaar ingekapseld trauma is ook uniek. Dit betekent dat ieder van hen op een eigen specifieke manier met het kind zal omgaan.

Personen met een narcistische ouder uiten zich eveneens uniek. En ieder van hen reageert verschillend op het trauma uit hun kindertijd.

Rode draad.

Die is er wel steeds. De rode draad helpt mij bij het opsporen van het mentale/emotionele DNA-profiel van die persoon. Dit maakt het mij mogelijk om de gepaste werkpunten te duiden en zo kunnen we concreet de heling aanvatten.

Eenzaamheid.

Wat we ook in het leven meemaken, we staan nooit alleen. Eenzaamheid is een illusie. Maar ze voelt wel bikkelhard en heel levendig aan. Vooral voor diegenen die in de kindertijd door hun ouders werden verlaten of verstoten. Er zijn tientallen manieren om een kind te verlaten en daarom hoeft die ouder nog niet eens het huis te verlaten. Ze verlaten jou met hun hart. De reden is dat ze zelf ook immens worstelen.

‘En zij geven aan jou door wat hun ouders aan hen hebben doorgegeven. Je roeit met de riemen die je hebt.’

Boosheid, wrok en schuldgevoelens.

De meesten onder ons lopen met deze gevoelens rond en dit hoeft niet. We komen maar voor 1 ding naar aarde. Om te ervaren en lessen te leren. Geestelijk groei is ons doel. Dit is het eerste wat ik in mijn begeleiding aanpak. Deze emoties staan in de weg om te kunnen helen. Geloof me nu maar, het is nooit te laat om te veranderen.

Het levenscontract.

Iedereen, hoe rijk of arm ook, met veel of weinig gebreken. Wat onze afkomst of cultuur ook is. Vrouw of man. Vroeg of laat komt er een moment in ons leven dat er ons iets zal overkomen. En dat we dit zullen moeten aanpakken. Als we het niet aanpakken, dan zal het ons onder de duim houden. Het zal ons sturen en niet andersom. Dan stellen we ware transformatie uit, tot we ermee aan de slag gaan. Dit is een keuze. Sommigen kunnen die keuze voor zichzelf niet maken. Hier kunnen allerlei redenen voor zijn.

De vele facetten van het trauma.

Ieder persoon die mijn praktijk binnenstapt zit in een bepaalde levensfase. Het leven is een proces van vallen en opstaan. Dit kan niet meteen allemaal tegelijk worden aangepakt.

‘Accepteer en aanvaard ‘de te zetten stappen’ en het ‘proces’. Sprint niet als jou gevraagd wordt om te stappen.’ ‘Tijd is een illusie. Je hebt ‘tijd’.’

Inzichten, aanvaarden, keuze maken, loslaten, doorzetten, transformeren.

Vanwege die verschillende fasen is therapie steeds op maat en voor iedereen anders. We zijn pas ontvankelijk voor bepaalde inzichten als we klaar zijn en de keuze hebben gemaakt om vooruit te gaan met onszelf. We kunnen die keuze pas maken als we eerst aanvaarden dat we verlies hebben geleden. ‘Dat we niet konden bereiken dat we zo hadden vooropgesteld’.

‘Die ideale relatie, liefdevolle ouders, lichamelijke/geestelijke beperkingen, narcistische geliefde, slopende rechtbankprocedures.’

Met wie stap je in het helingverhaal?

Je hebt een therapeut/coach/iemand nodig die de fase waarin jij momenteel vastzit te kunnen opmerken. Jou vanaf daar kan oppikken. Om vervolgens jouw helingsproces te kunnen aanvatten.

Misbruiker-en slachtoffer profiel zijn beiden complex.

Vanuit de verhalen die mijn cliënten meebrengen lijkt het blijkbaar toch niet zo evident om de juiste en gepaste hulp te verwerven wanneer het over toxische relaties gaat met relatie tot narcisme.

Wat loopt er verkeerd?

Is de geestelijke gezondheidszorg nog te veel gepreoccupeerd met de ‘wat’ in plaats met het ‘waarom’? Deze samenleving telt vele psychologen. Wat loopt er dan toch verkeerd? Het wordt steeds intenser op deze traumaplaneet. Terwijl er toch zoveel ‘professionele’ hulp voorhanden is? Oké er zijn immense wachttijden (omdat het niet beter wordt, maar erger). Maar diegenen die therapeutisch begeleid worden zouden toch hun antwoorden en hulpstukken moeten ontvangen?  Ik hou de uitzonderingen even buiten beschouwing.

Mentale problematiek door lichamelijke verwikkelingen.

Gedrag kan lichamelijk gerelateerd zijn. Neurologisch kunnen zaken zo onomkeerbaar zijn, en de gevolgen daarvan kunnen dan helaas niet tot het putje worden opgelost. Dan mag je nog zoveel aan gesprekstherapie doen, wanneer jouw hersenen bepaalde stoffen tekortkomen, dan kan inzichtelijke aanpak nooit voldoende zijn om jou hier helemaal uit te halen. Iemand kan een tumor hebben en na het verwijderen van dit gezwel gevoelig worden aan woede-uitbarstingen en sneller geïrriteerd zijn. Moeilijker om mee samen te leven.

Psychiatrische medicijnen als afhankelijkheidsstuk.

Ieder medicinaal gebruik heeft bijwerkingen. Dit staat trouwens op de bijsluiter. We staan nog te weinig stil bij deze bijwerkingen. Cliënten vertellen mij dat ze jarenlang psychiatrische medicijnen innemen. Ze controleerden of gingen niet na of deze nog wel van toepassing en echt nodig zijn met de huidige situatie?

85% van deze psychiatrische medicijnen worden door huisartsen voorgeschreven. Zij zijn hier niet voor opgeleid. Wanneer we onze botten breken wordt er eerst een scan gemaakt. Bij het minste wordt een ‘röntgenfoto’ gemaakt. Waarom scannen wij de hersenen van de patiënt niet eerst vooraleer we stoffen toedienen?

Misplaatst voorschrijfgedrag.

Wanneer we de huisarts vertellen dat we eronderdoor zitten dan komt de pen en voorschrift al tevoorschijn. Er wordt een doktersvoorschrift voor antidepressiva opgemaakt. Er is geconditioneerd gedrag om naar het ‘wat’ te kijken in plaats van het ‘waarom’.

Verslavingen.

De gevolgen van substantiemisbruik of (psychiatrische)-medicijnen kunnen narcisme- of toxisch gedrag als gevolg meebrengen. Het zijn dan ware ‘klootzakjes’ tot ze niet meer onder invloed zijn.

Ik twijfel of mijn partner narcist(e) is.

Door mijn ervaring en kennis rond deze materie, kan ik peilen of iemand daadwerkelijk een cluster B profiel heeft. Of dat het gedrag vanuit een andere kant komt. Je hoeft niet altijd de narcistische pathologie te hebben ontwikkeld om een zeer onaardig en toxisch persoon te zijn.

10 persoonlijkheidsstoornissen.

Er zijn trouwens nog 2 andere clusters (A en C) om rekening mee te houden. En daar stopt het hoegenaamd dan ook nog niet.

Velen geroepen, weinig echt uitverkoren.

Je kan hier als coach gespecialiseerd in narcisme pas rekening mee houden als je daadwerkelijk die kennis ook bezit. Een praktijk opstarten voor slachtoffers van narcisme omdat je zelf ooit een relatie had met een narcist(e) is absoluut niet voldoende.

Er komt een slangenkuil van valkuilen op je af als begeleider en als je dit niet correct aanpakt, dan is jouw cliënt de pineut. Daardoor kunnen mensen het opgeven om verder hulp te zoeken of zitten ze op een verkeerd benaderd spoor.

Sommigen van mijn cliënten hebben zelf een cluster B profiel.

Waarom? Omdat om 1 voorbeeld te geven, iemand met borderline heel vaak dezelfde categorie in de relatie aantrekt. De narcist triggert de verlatingsangst van een persoon met borderline aspecten. Zij voeden en bedienen elkaar volop in het trauma. Met alle gevolgen van dien natuurlijk.

Iedereen gelijk.

En het klopt dat zij op dat moment bij mij aankloppen voor hulp. Die krijgen zij ook. Iedereen krijgt mijn onvoorwaardelijke energie en liefde. Er is geen oordeel, maar enkel empathie. Zij omschrijven de gekende misbruikdynamiek. Zelfs zij bieden een voedingsbodem voor misbruik.

Een coach of therapeut ‘gespecialiseerd in narcisme’ die op 5 jaar tijd maar 5 narcisten zag, kan volgens mij niet echt peilen wie vooraan op de praktijkbezoekersstoel zit. Als jij je job kent dan zal je ze opmerken.

Personen die van zichzelf vermoeden dat ze de narcistische pathologie hebben consulteren mij ook. Onlangs was er een 50-jarige man die voor het eerst zijn verhaal deed aan iemand, van hoe hij echt was. Ik ben dus de enige in die man zijn leven die weet hoe hij echt is. Deze gesprekken zijn onbetaalbaar. In plaats van geld voor de consultatie te ontvangen, had ik hem moeten betalen. Hopelijk leest hij dit niet en eist hij zijn geld terug. (Grijns)

Ik ben dankbaar voor zulke gesprekken. Zo herinner ik mij een koppel in relatietherapie. Waar openlijk kon besproken worden dat de man zware issues heeft en duidelijk met de gekende narcisme kenmerken zit. Helaas blijft het bij mooie gesprekken, maar zal de persoon geen stappen zetten om te helen. Het enige wat zij willen is een toverstokje dat alles zal oplossen. Dit werd mij letterlijk door een narcist ooit gezegd.

 

Een narcist kan zich even openstellen om nadien weer dicht te klappen. Het blijft ook maar een mens.

 

Waarom helen zij niet?

Waarom zouden zij opgeven wat hen als kind heeft helpen overleven? Zij kunnen niet anders meer. Het is hun enige overlevingsmodus. De ‘tweelingen-persona’ dat door het trauma is kunnen ontwikkelen spiegelt een illusie. Zij moeten die illusie steeds in stand houden, want anders worden zij even zwak als die andere menselijke soort. En dan zullen zij opnieuw slachtoffer zijn. Door hun pantser geraakt niemand meer doorheen. Toegeven dat je van iemand houdt is jezelf breekbaar opstellen. Ze deden dit ooit bij hun ouders en ze werden er finaal voor afgestraft. Ware liefde zit in de spelonk van het trauma ondergraven. Die zien we nooit meer terug want ze doet immens pijn. ‘Houden van’ doet immens pijn. Ze degradeerden liefde tot een constructie. Dat is veilig. Ik behoud de controle en zo zal jij mij nooit nog kunnen kwetsen. Dat is ook de reden dat ze jou zwaar zullen afstraffen als ze de controle over jou verliezen. Sommige narcisten zullen jou voor altijd negeren en jou met rust laten. Je hebt er ook die niet uitgesproken kwaadaardig zijn.

De relatie tussen het kind en de narcistische ouder.

Het kind heeft een zeer gecompliceerde relatie met de narcistische ouder. Iemand die in zo een gezinsdynamiek opgroeide bekijkt de relatieband tussen de ouders vaak te zwart wit. Het is des mens om een goeie of slechterik in het verhaal te zoeken. Wanneer je dit doet dan ben je later eveneens ‘ongewild of gewild’ blind voor je eigen stukken en aandeel.

In de praktijk zie ik dit heel vaak gebeuren. De narcistische ouder wordt in het vak van de slechterik gezet en de andere ouder was het slachtoffer. Ik leer hun inzien dat de voedingsbodem van misbruik bij onszelf ligt. Wij staan misbruik toe. Want anders zouden we zolang niet in een toxische relatie blijven. Zo simpel ligt het dus allemaal niet. Zo is het ook voor de andere ouder. Die de keuze maakte om in de relatie te blijven. Wat de redenen hiervoor ook kunnen zijn.

De andere ouder.

Kinderen van een narcistische ouder worden vaak eveneens door de andere ouder in de steek gelaten. Deze is blind en kiest resoluut partij voor de narcistische partner. Het kind ervaart dit als zeer pijnlijk. Onbewust krijgt het kind de boodschap dat er niets aan de hand is en dat relaties op die manier wenselijk zijn. Zo krijgen zij ook niet het juiste voorbeeld van hoe een gezonde relatie moet zijn. Uiteraard zijn er tal van oorzaken waarom we in zo’n relatie blijven vastzitten en waarom we ons zo laten behandelen.

Het is best realistisch dat beiden ouders een cluster B profiel hebben. Bijv. vader narcist en de moeder borderline. Deze relaties houden nooit lang stand.

De misbruiker houdt ons een spiegel voor en toont ons waar we moeten veranderen. Zodat we dit nooit nog zullen toelaten. Zij zijn de katalysator van verandering. We worden door hen zo erg met onszelf geconfronteerd dat de enige weg naar boven is. Nadat ze ons op de rug hebben gesmeten, is er nog maar 1 richting. En dat is naar boven klauteren.

Dan hoor ik je misschien wel denken. Maar als kind heb ik hier zelf toch niet voor gekozen? Dat klopt volledig. Of we kunnen dit spiritueel benaderen en ervan uitgaan dat niks toevallig gebeurt?

De narcistische ouders zijn de bron van frustratie die leidde tot onderdrukking of zelfgeleide agressie. Deze mentale/emotionele en soms ook fysieke mishandeling, heeft verstrekkende gevolgen voor de verdere ontwikkeling van het kind en deze mens.

De gevolgen van deze opvoeding zullen voor iedereen anders zijn. Deze zullen zo uniek zijn als een vingerafdruk. Wat zeker is. Er zullen defensieve mechanismes in gang worden gezet en zo komt deze unieke persoonlijkheid tot ontwikkeling.

Lichaam en geest werken samen.

Wanneer het geestelijk niet goed met je gaat dan gaat het ook niet goed met jouw lichamelijke gezondheid. De personen die ik in de praktijk zie die opgevoed werden door een narcistische ouder zijn zeer goed herkenbaar. Hun geworstel is voor mij typerend. Zij werden veel zwaarder geschonden en kampen steeds met lichamelijke medische problemen. Hun trauma zit zwaar ingekapseld.

Trauma gaat vastzitten op de spieren. Personen die opgevoed werden door een cluster B profiel zien we heel vaak in de invaliditeit belanden. Fibromyalgie, CVS zijn meer standaard dan uitzondering. De rode draad in hun leven is burn-out. Door de stress en conflict vermijdend gedrag zal de adrenaline de bijnieren als het ware opblazen. Met een constante vermoeidheid als gevolg. Wanneer deze mensen niet aan hun trauma werken, zullen zij deze lichamelijke problemen niet van zich af kunnen schudden. Sommige lichamelijke gevolgen zullen onomkeerbaar zijn. Toch zal in de meeste gevallen een verbetering zeker mogelijk zijn.

Geest en lichaam werken samen. Wanneer jouw geest heelt, dan ook jouw lichaam. Ik geef mijn cliënten advies hoe ze voor hun lichaam kunnen zorgen. De hiaten in deze profielen zijn zo voorkomend en herkenbaar. Ze stonden er gewoon niet bij stil hoe bepaalde handelingen en keuzes nadien zo een enorme positieve invloed op hun lichaam als gevolg kunnen hebben.

Narcistische- of andere cluster B profielen traumatiseren hun kinderen tijdens de kleutertijd en kindertijd. Dit belemmert deze kinderen om zorgeloos en met zelfliefde op te groeien.

Narcistische ouders gedragen zich grillig. Zij straffen af en belonen met willekeurigheid. Ze stoten hun kinderen af of verstikken hen met niet-gereguleerde emoties en onrealistische verwachtingen. Deze ouders prikkelen hun kinderen met veeleisende, strenge idealistische regels. Langs de andere kant hebben zij lak aan een correcte pedagogische aanpak. En hebben hun kinderen enkel maar de taak om te spiegelen. Narcistische ouders zijn streng, strak, stijf, stug en star.

Toch kan een narcistische ouder zonder enig aarzelen het ene kind voortrekken op het andere. Elk van zo een gezin heeft vaak een zwart schaap en een kind dat geïdealiseerd wordt. Alsof het nog niet ingewikkeld genoeg is, zien we dat deze zwarte schapen uit het gezin opgezet worden tegenover de andere broers en zusjes. Dit heeft later grote gevolgen voor het kind dat achteruit werd gesteld. Het geïdealiseerde kind zal de narcistische ouder mogelijks positiever blijven benaderen. Waardoor dit kind in de rol van zwart schaap zich dubbel onbegrepen zal voelen.

‘De zwarte schapen’ zijn diegenen die later, wanneer de narcistische ouder zorg nodig heeft, de voeten vanonder hun lijf vandaan lopen om deze ouder te verzorgen. De zuster of broer die geïdealiseerd werd vindt dit zijn of haar taak niet. Het zwarte schaap zal eeuwig op zoek gaan naar ouderlijke validatie. Helaas misschien alleen als Kerstmis samen met Pasen valt? Nooit dus. Deze mensen lijden en zien zwaar af. Zij voelen zo intens de wens om graag gezien te worden.

Het geïdealiseerde kind komt er op het eerste gezicht goed vanaf, maar dit is helemaal niet het geval. Want een verwenopvoeding van dat kaliber is een regelrechte voedingsbodem voor pathologisch narcisme. Dit is gewoon een andere vorm van emotionele mishandeling. Men creëert hier vaak een superego mee. Terwijl het zwarte schaap met een zeer beschadigd zelfbeeld achterblijft. Beide profielen hebben therapie nodig, maar van een andere aanpak.

Enkel bij een ware hulpvraag is heling mogelijk.

Wat we moeten onthouden is dat beide profielen niet altijd klaarstaan met een hulpvraag. Dat het zelfs heel lang kan duren eer zij erachter komen dat ze hulp nodig hebben. Ik word bezocht door personen van alle leeftijden. Er zitten mensen tussen die 50 jaar of ouder zijn en nu pas ontdekt hebben dat hun ouder mogelijks narcist(e) is. Ik zoek samen met hen uit wat het profiel is van deze ouder. Want elke persoonlijkheid moet anders worden aangepakt. Elk verhaal is anders.

De persoon die voor mij zit beslist nog altijd over ‘zijn of haar’ leven.

De symptomen van misbruik in de kindertijd moet voor iedereen anders worden aangepakt. Ik analyseer het trauma-DNA en reageer hierop met een ‘op maat begeleiding’. Indien nodig stuur ik hen door naar meer specifiekere en gespecialiseerde therapie. Een verkeerde aanpak kan nefast zijn voor de toekomst van deze cliënt. Het is van primair belang dat wanneer we anderen begeleiden, we onze eigen beperkingen durven en kunnen vaststellen.

Kinderen in therapie.

Ik begeleid eveneens kinderen vanaf 12 jaar. Bij geestelijke rijpheid reeds vanaf 9. Ook al kan een diagnose pas gesteld worden tussen 18 en 24 jaar, bij sommige kinderen zie ik helaas op die leeftijd reeds stukken die duiden naar een narcistische energie. Ook hier telt heel duidelijk: Wanneer er geen hulpvraag is, dan blijft ik ervan af. Dan geef ik de raad om andere gespecialiseerde hulp te zoeken.

De misbruikprogrammatie.

Kinderen die opgevoed werden door narcistische ouders werden geïnstalleerd met schadelijke gedragspatronen- en gedachteprocessen die hen zwaar in een greep houden. Dit heeft zware gevolgen voor hun latere relaties- en vriendschappen. Met als gevolg dat zij de relatie die hun ouders samen hadden zelf in hun eigen relaties kunnen gaan uitbeelden. Soms als dader, soms als slachtoffer.

De echo van het misbruik.

De stem van de narcistische ouder zal door het hoofd van het getraumatiseerde kind blijven echoën en het achtervolgen tot in de volwassenheid. Dit zal pas kunnen veranderen wanneer deze persoon gespecialiseerde hulp zoekt en de inzichten verwerft die hij of zij zo erg nodig heeft om hiervan te kunnen helen.

De realiteit.

Als hier niet wordt ingegrepen dan zal de narcistische ouder de ondertussen volwassen geworden zoon of dochter blijven afstraffen en veroordelen op talloze manieren. Het gedrag vanuit de narcistische ouder blijft ongewijzigd. Alleen is het kind nu geen kind meer, maar een volwassene.

En we zien dat ook al is deze volwassene 30, 40, 50 of 60 jaar. Deze persoon gaat nog steeds in dezelfde hoedanigheid om met de narcistische ouder. Het kent maar 1 ding en dat is deze narcistische ouder dienen. Zelf zien zij dit niet zo. Want gewoonte maakt dat het na al die jaren vanzelfsprekend werd en als normaal wordt beschouwd. Het zwarte schaap en het kind dat geïdealiseerd werd blijven deze ouder dienen. Beiden gaan ze bij de narcistische ouder voeding en goedkeuring halen. Ze dienen in hun eigen specifieke rollen en is er een emotionele- en mentale afhankelijk naar deze narcistische ouder toe.

Identiteit en autonomie.

Het is bijna onmogelijk voor deze kinderen om dit te verwerven. De narcistische- of borderline ouder staat dit gewoonweg niet toe.

Het slachtoffer houdt zichzelf in misbruik.

De stem van de narcistische ouder blijft achtervolgen, ook al is deze ouder reeds overleden. Het trauma en de patronen zitten zo diep ingekapseld dat deze persoon zichzelf zal blijven bekritiseren, uitschelden en afbreken.

Het slachtoffer neemt later onbewust de taak van de narcistische ouder over en zet zelf het misbruik op zichzelf verder. Zij zullen dingen toelaten die mensonterend kunnen zijn. Zwaar grensoverschrijdend gedrag toelaten. Bijvoorbeeld van een partner. Fysiek geweld toelaten, aanvaarden en goedkeuren. Voor een buitenstaander is dit onbegrijpelijk. Maar zij hebben onbewust de boodschap meegekregen dat ze niet beter verdienen. Als een kind elke dag moet horen dat het een nietsnut is, dan zal dat kind later als volwassene hiervan overtuigd zijn. Het wordt dan heel moeilijk om iets anders te vertellen.

Dader en slachtoffer werden in dezelfde baarmoeder gerijpt.

Jullie zullen nu al wel begrijpen dat het voor een kind van een narcistische ouder zeer moeilijk zal worden om een andere kijk op zichzelf te krijgen. Je zal zwaar moeten inspireren om deze mensen te kunnen helpen helen.

Ben ik zelf de narcist?

Deze reactie krijg ik regelmatig te horen. En hoe komt dit? Omdat het kind van een narcist heeft moeten leren overleven. Wanneer deze later samenkomt in een relatie met een narcist. Dan zal deze dezelfde overlevingsschuif opentrekken. Hier kan bij horen, manipulatie, liegen, woede aanvallen, jaloezie, verlatingsangst.

Zij merken vergelijkbaar gedrag op met hun partner. Dit beangstigt hen en het is hun grootste nachtmerrie. Toch blijft er een reëel verschil en zoeken zij wel hulp. Ze zoeken de fout bij zichzelf.

Met andere woorden. We mogen de rol van het slachtoffer niet onderschatten en als puur toeval onderschrijven. Als zij de les niet leren dan komen zij dezelfde les tegen in een andere en nieuwe gedaante. We trekken deze toxische partners niet toevallig aan. Dus stop met vingerwijzen naar die narcist. Jij hebt ook stukken die moeten veranderen. En dan zal je stoppen met deze mensen aan te trekken. Klaar …

Emotionele afhankelijkheid.

De rol van de narcistische ouder wordt onbewust op zichzelf geprojecteerd. Zij kennen vaak geen andere rol meer dan deze die hen werd toegewezen. Er is die aanhoudende zelfkritiek en afbraakpolitiek. Zij voelen zich het veiligste in een relatie met dominante en egocentrische entiteiten. Wanneer de levenspartner geen narcist is dan zullen we vaststellen dat deze partner moeite heeft om zich emotioneel uit te drukken. Soms verslavingen heeft. Worstelt. Als kind ook geen makkelijk leven had. Het kind van een narcist kiest vaak voor iemand die minder makkelijk emotioneel bereikbaar is.

Waarom?

Zij gaan ervan uit dat ware liefde er zo uitziet. Omdat ze niets anders kennen. Het enige dat zij leerden is om te dienen. Ze hebben geen ware liefde mogen proeven. Dus trekken zij aan wat vertrouwelijk aanvoelt. ‘Moeilijk bereikbare liefde’. Deze mensen voelen zich veiliger in de rol van ‘geven’ en voelen zich ongemakkelijk wanneer ze moeten ‘ontvangen’.

Wanneer deze ouder wegvalt wordt het bijna onmogelijk om te functioneren. De ouder maakte hen zo afhankelijk dat ze niet goed weten hoe ze de leiding over hun eigen leven in handen moeten nemen. Als bescherming zoekt de psyché als kind en jongvolwassene een manier om hierop te overleven. En daardoor kan een narcistische persoonlijkheid vrij spel krijgen om te ontwikkelen.

Want personen met de narcistische pathologie, antisociale- of borderlinepersoonlijkheid voelen zich in de kern zwaar verlaten, kritisch bejegend en tekortgedaan. Als bescherming tegenover dit misbruik hebben zij dan nog maar 1 keuze. En dat is met intense emoties en een gemaskeerde onechte persoonlijkheid de wereld ervan te overtuigen van hun grootsheid. Het lijkt alsof ze alles in hun leventje onder controle hebben, maar niks is minder waar. Het is één grote leugen.

‘Wie met deze mensen een relatie aangaat zal hun ware aard onvermijdelijk ontdekken, met alle gevolgen van dien.’

Kinderen van een narcistische ouder.

Deze mensen zijn geneigd om zware misbruikersprofielen aan te trekken. Waarom? Omdat zij door hun opvoeding en het misbruik in de kindertijd het quasi normaal vinden dat er op die wijze met hen wordt omgegaan. Misbruik voelt dan vertrouwelijk aan. En men gaat ervan uit dat men niet beter verdient.

‘Hoe erg is dit wel niet?’

Empowerment.

Mijn werk bestaat erin om deze mensen te empoweren en hen erop te wijzen dat wat zij ondergingen, allesbehalve normaal was. Dan begint het werk pas. De weg is heel zwaar, maar niet zo zwaar als hun vorige pad, want nu wordt het alleen maar beter.

Proces van lange adem. 

Eens de heling wordt ingezet is er geen weg meer terug en wordt het enkel maar beter en mooier. Sommigen zien voor zichzelf geen vooruitgang mogelijk en ze vinden het veiliger om voor altijd in deze vast geankerde rol te blijven vastzitten.

Angst.

Angst is de grote boosdoener. De narcistische ouder installeerde enorm veel angst om te voorzien van controle en macht. Deze mensen leven vaak op latere leeftijd met angststoornissen en paniekaanvallen.

Het is heel zwaar om dit juk voorgoed af te smijten. Please gedrag en anderen dienen voelt veel veiliger aan dan zelf de leiding te moeten overnemen en neen te zeggen.

En ik moet helaas zeggen zoals het is. Enkel een beperkte groep gaat aan de slag met het helingsproces. Een grote groep blijft in deze rol vastzitten en gegijzeld in de rol van slachtoffer. Wanneer je dit leest en zelf slachtoffer bent, dan komt deze uitspraak als een mokerslag aan. Besef dan dat de keuze bij jou ligt. En dat een heling absoluut mogelijk is. Het enige dat jij moet doen is de keuze maken en jouw hand uitsteken naar gespecialiseerde hulp. Ik heb geen toverstok en jij zal het werk moeten doen.

Ik geef jou tools mee en opdrachten. Dit gebeurt op tal van manieren. Zelfs met rollenspellen. Als jij deze consequent opvolgt dan zal jij helen, daar is geen weg naast.

Dit betekent dat je keihard zal moeten doorzetten. Zeg nu eerlijk. Wanneer je slachtoffer bent van zwaar misbruik in de kindertijd. Dan ben jij sterk, zeer sterk! Vergeet dit niet!

Als slachtoffer van een narcistische ouder ben jij oersterk. Het vraagt net alle kracht om in deze rol te blijven dienen. Dan gaat al jouw energie steeds naar anderen. Wanneer jij deze energie voor jezelf leert te gebruiken, dan zal het gewoon een verlegging zijn van jouw krachten. Die jij vervolgens gaat inzetten op jouw heling.

Mijn eigen heling.

Mijn stiefvader was ook narcistisch. In zijn geval met een pedofiele tendens. Op latere leeftijd heb ik een narcistische vriend aangetrokken. Mijn volledige levenspad kan je lezen in het menu ‘over Constantia’.

Je kan pas echt mensen begrijpen als je het zelf hebt meegemaakt. Ik heelde mezelf, zonder enige begeleiding. Gewoonweg omdat ik tijdens die periode zo niemand zag die mij had kunnen helpen.

Het heeft zo moeten zijn …

Ik heb er enige jaren over gedaan om mezelf te helen. Voor jou hoeft het zolang niet te duren. Omdat ik ondertussen via mijn begeleidingen dankzij jullie veel heb bijgeleerd, leerde ik manieren bij om compacter en sneller succes te bekomen.

Zelf studeer ik nog steeds bij over deze ruime en complexe materie. Zoals je kan lezen specialiseerde ik mij niet enkel in narcisme.

Je moet weten dat ik alles zelf heb moeten ontdekken. Daardoor weet ik als geen ander hoe ik jou de weg in dit helingsproces moet aanwijzen. Een mens blijft tot zijn overlijden verder leren. Mijn dag gaat niet voorbij zonder lessen te leren. Het grootste innerlijke werk is wel gebeurd. Dagelijks vijl ik bij en ook deze ervaringen kan ik vervolgens aan jullie doorgeven.

Nog steeds contact met de narcistische ouder?

Wanneer slachtoffers van een narcistische ouder op mijn praktijk belanden en zij nog steeds met deze ouders in contact zijn. Dan moet er een specifieke aanpak zijn. Zij kunnen in contact met deze ouders blijven, want vaak is dat ook hun wens. Dan leer ik hoe ze moeten ontkoppelen en uit de geconditioneerde patronen moeten stappen. Het vraagt immens veel inzet. Maar bekijk het zo. Als jij kan helen en terwijl nog met je narcistische ouders kan omgaan, dan ben jij geslaagd voor de ganse samenleving.

Je zal stevig in je schoenen moet leren staan en hen niet meer over je grenzen laten komen. Want grensoverschrijdend gedrag is de standaard omgang voor narcistische profielen. Voor alle cluster B profielen trouwens. Door te willen helen terwijl je nog contact met hen hebt, zal je moeten sterk staan tegenover hun beschuldigingen en slachtofferrol. Want dat kunnen ze als geen ander. Jou verantwoordelijk stellen voor hun leven. Jij wordt al een heel leven verantwoordelijk gesteld voor alles wat hen is overkomen.

Je m’en fous!

Je zal een sterk je m’en fous’ houding moeten gaan ontwikkelen. Ik toon jou hoe. Gewoon door het te doen zal je uiteindelijk daadwerkelijk veranderen. Jouw narcistische ouders hebben nooit ware liefde kunnen tonen. Hun liefde naar jou was geobjectiveerd. Je moest hen dienen. Jij had als kind een functie en dit was helaas geen ‘onvoorwaardelijke liefde’. Hun liefde was constant ‘voorwaardelijk’. De controle die ze over jou hielden, moest hen rechthouden.

Hoogstwaarschijnlijk en in de meeste gevallen heb jij op volwassen leeftijd een partner aangetrokken met dezelfde geconditioneerde voorwaarden? Enkel onder zijn of haar voorwaarden kon de relatie standhouden. En deze dynamiek werkte voor jou, omdat je dit soort geconditioneerde liefde gewoon was. Af en toe zie ik cliënten met narcistische ouders die toch een pracht van een levenspartner hebben aangetrokken. Dat is al een mooie zaak. Toch zal je dan zien dat zij gevoelig zijn aan burn-out en narcisten op de werkvloer aantrekken. Dit vraagt dan weer een andere helingsaanpak.

Kinderen van narcistische ouders kunnen door hun strenge opvoeding zwaar perfectionistisch ingesteld zijn en zelf met controle issues zitten. Ook hun therapie vraagt een aparte aanpak.

Op maat therapie en geen kopij van anderen.

Door de jaren heen en door de ervaring kan ik alle profielen met een narcistische ouder hun eigen specifieke helingtraject aanbieden. Wanneer het kind van een narcistische ouder op latere leeftijd zelf kinderen krijgt, schuilen er allerlei valkuilen in de opvoedende rol als ouder. Over-bescherming, geen duidelijke grenzen aangeven en verwennen zijn gekende stukken.

Zij kunnen hier zo erg in vastlopen dat hoe raar het nu ook klinkt, zij opnieuw slachtoffer worden, maar nu van hun eigen kroost die de controle overnemen.

‘Ook hier kan ik hulp bieden. Het is voor jou nooit te laat, hoe oud jouw kinderen ook zijn.’

Stockholmsyndroom.

Kinderen van een narcistische ouder zijn met deze ouder gehecht op een ongezonde manier. Op dezelfde manier zoals de gegijzelde afhankelijk wordt gemaakt van de gijzelnemer. (Stockholmsyndroom)

Wanneer de misbruiker wegvalt, dan is er bij het slachtoffer een dubbele gewaarwording. Verdriet en euforie tegelijk. Krachtig, maar tegelijk ook leeggezogen. Dit komt omdat de constante focus op de misbruiker nu wegvalt. Het slachtoffer kan de rol van misbruiker zelf gaan overnemen. Door zichzelf pijn te doen door toxische relaties aan te trekken. Door de film uit het verleden steeds opnieuw af te spelen in de vorm van zwaar piekergedrag. De programmatie als enige waarheid te beschouwen en de belichaming worden van wat de narcistische ouder steeds heeft ingefluisterd.

‘Je bent niks waard.

Je kan niks.

Je zal zonder mij nooit iets bereiken.

Je hebt mij nodig.

Als ik niet zeg hoe jij je leven moet leiden, dan weet je gewoon niet hoe.

Als je niet doet wat ik zeg dan onterf ik jou’.

Angst installeren.

De narcistische ouder zal jou er altijd aan laten herinneren dat je zal falen. Wat je ook doet. Als deze toxische ouder is weggevallen zal de stem uit het verleden jou achtervolgen. Tegen deze gedachteankers moet strijd worden geleverd! Ik kan jou hierbij helpen.

Afstraffen en belonen.

De narcistische ouder zet jou op een verhoog en stampt jou er snel weer terug af. Dit is de eindeloze cirkel. Als een gevolg hiervan word jij zo geconditioneerd dat jij deze ouder nodig hebt om te overleven. Jij hangt aan de koorden van deze narcistische ouder en je hebt steeds zijn of haar bevestiging nodig. Bij elke stap zoek jij de goedkeuring van deze ouder op.

Hou aub van mij en waardeer mij?

Zelfs wanneer jij 60 bent en nog niet geheeld, zal jij nog steeds in de hoedanigheid van kleine meisje of kleine jongen naar je ouders toestappen. In de hoop dat ze misschien vandaag zijn veranderd en of ze misschien toch al wat van jou zijn gaan houden? Een kleine blijk van hun waardering of  gespeelde liefde komt heel hevig bij jou binnen. En voor dat gevoel loop jij de voeten vanonder jouw lijf voor die narcistische ouder. Helaas gaat het niet over liefde, maar ben jij door deze ouder gegijzeld en dien jij. Deze ouder heeft de controle over jou nodig om zelf te kunnen overleven.

Dit betekent dat als jij alle contact opzegt. Dan zal deze cluster B ouder er alles aan doen om de controle over jou terug te winnen.

Deze ouder zal jou in de omgeving slecht gaan maken en gaan zeggen wat voor een ondankbaar kind je wel bent. Zij zullen geen enkele communicatieweg, leugen of smerig spel mijden om via spiegelpersonen de controle over jou te terug te krijgen.

En omdat jij kost wat kost de goedkeuring van jouw ouders zo graag wil, is dit een binnenkomer van jewelste. Je zal sterk moeten blijven en dit moeten loslaten. Wat de mensen ook denken. Als mensen leugens willen geloven, dan is dat hun lessenpakket. Dat soort mensen kan je missen als kiespijn. Er gaat niks aan verloren.

Narcistische oma en opa.

Een veel ergere situatie is wanneer zij de controle via jouw kinderen willen terugnemen. En dat jouw eigen kinderen hierin trappen. Dit maak ik wekelijks wel mee zo een verhaal. Ik kan jou hierin advies geven en leren hoe jij hiermee moet omgaan. Zij manipuleren jouw kinderen door ze te verwennen en vertellen hun leugens. Ze hangen de schijnheiligen uit. De kracht van geld en verwennerij is een stevige concurrent!

Het is pas erg als deze narcistische grootouders naar de rechtbank trekken om bezoekrecht op te eisen. Zij claimen dan bij de rechter dat ze verstoten worden als grootouder. Helaas weet deze rechter niet wat er echt speelt. Bij diensten op mijn website lees je bij rechtbank hoe ik jou kan verder helpen met een goede advocaat gespecialiseerd in narcisme.

‘Ik help jou ook met de voorbereiding van deze rechtbankprocedure.’

Wanneer de narcistische ouder wegvalt dan voel je dat er onafgewerkte stukken in jou achterblijven en blijven vastzitten. Fundamentele onopgeloste conflicten, trauma’s en angsten blijven vastzitten als een blok verdriet. Dit doet echt pijn. De buitenwereld ziet jouw lach, maar achter dat vernis lijd jij veel pijn.

Wanneer je weg stapt van je narcistische ouder dan voel jij je verloren en kwaad op wat zij of hij jou heeft aangedaan.

Het verlies van je narcistische ouder ontneemt jou misschien de kans om te kunnen afsluiten. Je kan het gevoel hebben om vast te zitten in een tijdscapsule die voor altijd dat gevoel van onrechtvaardigheid naspeelt.

Het lijkt wel een kosmische grap op jouw kosten wanneer je beseft dat je de gevolgen van deze gebeurtenissen en het gedrag van jouw narcistische ouders meedraagt en zij hun verantwoordelijkheid ontlopen.

 

 

Alle teksten op deze website zijn auteursrechtelijk beschermd en intellectueel eigendom van Constantia de Gier. Uiteraard is het toegelaten om deze artikels overal verder te delen, waar je maar wil, door gewoon de link van de publicatie te kopiëren. Het is niet toegelaten om geknipte stukken tekst te kopiëren, te herwerken en te gebruiken.

Meestal wordt in mijn publicaties over de narcist gesproken in de ‘hij’ vorm. Maar vrouwen ontwikkelen evengoed een cluster B persoonlijkheidsstoornis. Er zijn zowel vrouwen als mannen slachtoffer van mentaal- en lichamelijk misbruik..