Hoe kunnen we pathologisch narcisme uit de wereld helpen?

De tekst is in de hij-vorm, maar is van toepassing op iedereen.

Des te ouder we worden, zullen we mensen daten die verschillende relaties hebben gehad. In principe zou niemand mogen willen daten met iemand die nog een hele last uit het verleden met zich meedraagt. Op papier kan iemand er heel goed en geschikt uitzien. Maar als je dieper met hem in een gesprek gaat, dan ga je jezelf afvragen of hij zijn ex of verleden al heeft verwerkt?

Staat hij wel open voor iets nieuws? Wil hij wel vooruit? Maar wat nog het belangrijkste van al is. Is hij hier klaar voor?

Hoe kan je weten of iemand beschikbaar is, of nog steeds emotioneel vastzit aan de ex of het verleden? Hoe ontdek je dat hij nog een zware emotionele rugzak met zich meedraagt?

Je moet op zoek gaan naar emotionele beladenheid.

Wanneer hij over het verleden praat, is er dan boosheid, ontkenning, wrok? En veroordeelt hij vooral zijn ex partners en lijkt hij zelf geen enkel aandeel te hebben?

Of vergaf hij zijn ex, zichzelf of beiden? En lijkt hij wel beschikbaar te zijn voor iets nieuws?

Deze informatie gaat jou veel over de emotionele- en mentale beschikbaarheid van deze persoon vertellen.

Als er negatieve beladenheid is, dan weet je dat deze persoon nog niet klaar is voor een nieuwe relatie. Wanneer deze mensen toch aan iets nieuws beginnen, dan zullen zij de cyclus van bestaande gedragspatronen opnieuw beleven. Maar nu met jou erbij. Als zij de les nog niet hebben begrepen, zullen ze in cirkels blijven ronddraaien. Dit lessenpatroon zal zich steeds herhalen, totdat ze de les geleerd hebben.

Wat bedoel ik zoal met negatieve beladenheid? Een ex die nog in de weg loopt. Kinderen die tussen de relatie staan. Een persoon die nog in een bestaande relatie zit en terwijl een intieme relatie met iemand anders opstart. Een persoon die net zijn relatie beëindigde en nu al op een datingsite staat voor een nieuwe relatie? Iemand die niet alleen kan zijn en enkel kan functioneren als hij een relatie met iemand anders heeft. Een persoon met psychische problemen of verslavingen. Iemand met zware financiële problemen.

Waar je wel naar op zoek moet gaan is iemand die over zijn verleden praat en zegt, ‘dit is wat ik hieruit geleerd heb’. ‘En ik ben heel erg dankbaar voor iedereen uit men verleden.’ ‘Want het heeft mij gemaakt tot de persoon die ik vandaag ben.’ ‘En deze persoon zit hier vandaag voor jou, en daar ben ik heel dankbaar voor.’ Iemand die zuiver in zichzelf staat. Een eigen leven heeft opgebouwd. Doelen heeft. Zichzelf goed kent. Wat hij wil en niet wil. En niet enkel alleen maar deze woorden uitspreekt, maar mentaal evenwicht in zijn dagelijkse gedragingen toont.

Beste mensen, dit is het perspectief waar je naar op zoek bent.

Welke lessen leerde hij? Hoe is hij mentaal en emotioneel geëvolueerd? Wie heeft hem daarbij geholpen? Hetzelfde geldt voor jou. Wanneer jij naar al jouw vorige relaties kijkt, welke lessen heb jij geleerd? Hoe hielp het jou groeien en hoe werd je daardoor de persoon die je vandaag bent? Heb jij een rationeel zicht op jouw kindertijd? Want besef dat wij in ons onderbewustzijn onze pijnen meedragen die nog niet geheeld werden. Wij dragen allemaal onze eigen unieke geprogrammeerde staat in ons mee.

Ben je vandaag toch in een relatie met iemand die nog niet echt een relatie met zichzelf heeft? Dan moet je inzien dat jij ook nog werk aan jezelf hebt. Want we trekken niet aan wie we willen. Maar we trekken aan wie we zijn … Wanneer we psychologisch/emotioneel/mentaal volwassen zijn. Dan zijn we zo sterk en overtuigd in onszelf, dat we deze kelk aan ons kunnen laten voorbij gaan.

Het probleem is dat het allemaal vrij ingewikkeld is. Wanneer we nog al dit werk aan onszelf hebben, dan beseffen we niet dat we onbeschermd in relaties stappen. We volgen onze lusten, lichamelijke aantrekking, de klik. We volgen onze noden. Maar we zijn niet in staat om onszelf te vragen, wat die klik nu juist is? Wat is de oorzaak van deze klik? Een klik vanuit emotionele leegtes en verlangens, is vullen vanuit een vaatje dat niet het jouwe is. Dit is liefde zoeken bij anderen, omdat je die liefde niet aan jezelf kan geven.

In 2018 werden in Vlaanderen 45.059 huwelijken voltrokken.

Cijfers uit Nederland: Bijna 40 procent van de huwelijken strandde de afgelopen jaren in een echtscheiding.

Waarom mislukken zovele relaties?

Omdat we niet echt een relatie met onszelf hebben. We mentaal en emotioneel nog niet rijp zijn. Die andere ons gelukkig moet maken, omdat we dat zelf niet kunnen. Iedereen werd grootgebracht met het Disneyverhaal. De prins en de prinses die trouwen, kindjes krijgen en voor altijd samen gelukkig zullen zijn.

1 op 3 heeft een hechtingsproblematiek en dit varieert naar een hechtingsstoornis. Dit betekent dat we vanwege onze kindertijd niet met een ouder of beide ouders konden hechten. Het wil zeggen dat we eveneens problemen hebben met de hechting tot onszelf. Dus later problemen zullen ondervinden met onze interpersoonlijke relaties.

Deze perikelen komen ongetwijfeld na een tijdje in de relatie naar de oppervlakte. Dan lijkt die persoon toch niet de ware te zijn. Want men voelt nog steeds die leegte en de wens om graag gezien te worden is er nog steeds.

Wanneer men 10 of 15 jaar lang bij elkaar is, moet men rekening houden met hoe wij als individueel persoon verder ontwikkelen. Wanneer die ene persoon blijft stilstaan en de andere niet. Dan komt men tot de vaststelling dat men met een compleet vreemde samenleeft. Zo moeilijk is dat toch niet te begrijpen? We maakten het zelf mee en stellen dit vast bij anderen.

Tot daartoe het probleem van de scheidingen. Maar wat met hun kinderen? Zij kregen onvolledigheid mee. Gewoonweg omdat hun ouders niet volledig waren. Je kan jouw kind niet meegeven wat je zelf niet in jou had. En zo is er een overdracht van onvolledigheid van de ene generatie naar de andere…

Als ouder zijn wij een rolmodel voor onze kinderen. Wanneer men nog jong is staan we stil bij een goede job, een mooie eigen woning. Maar hoeveel mensen stellen zich de vraag of ze psychologisch, mentaal en emotioneel rijp genoeg zijn? We springen in het diepe en geloven dat de liefde die we voor onze partner op dat moment voelen, ons wel zal gidsen en ons overal zal door sleuren. Maar dat is niet.

Velen zijn zelfs nog niet rijp genoeg om voor een dier te zorgen. Maar zij baren wel kinderen. Waarom denken wij als samenleving niet dieper na? Waarom wonen wij op een traumaplaneet? Dit is een getraumatiseerde samenleving.

Wel als je het mij vraagt dan zeg ik, omdat velen opgroeien zonder zelfliefde. De focus ligt op onderwijs en succes. Mijn zoon of dochter moet later een mooi diploma hebben. Mijn kind moet succesvol worden en zo zal hij later als volwassene slagen.

Ik zou graag eens een statistiek willen uittrekken. Hoeveel ouders zich zorgen maken of hun kind wel zelfliefde bezit? En daar echt mee bezig is? Ik denk dat goed bedoelende ouders wel zullen wensen dat hun kind gelukkig is. Maar geluk zit niet in materiële zaken, een imago-diploma of verwenning. Geluk vindt men in evenwichtige emotionele verbintenissen. Eerst moeten we met onszelf kunnen verbinden. Zelfliefde ontstaat wanneer het kind tijdens de kindertijd de focus op zichzelf kan behouden. En zich geen zorgen hoeft te maken over het emotionele welzijn en geworstel van zijn ouders.

Wij zijn als mens niet perfect. Ik zal de eerste zijn om dit toe te geven. Maar dit is snel gezegd. Wil dit dan zeggen dat we het dan maar moeten aanvaarden en op het beloop moeten laten? Hebben we zelf wel genoeg moeite gedaan? En hoe kunnen we genoeg doen als we het zelf niet bezitten en het vervolgens niet kunnen doorgeven?

Conclusie

Deze samenleving moet gaan beseffen dat zelfliefde geen rage is, een mooi woord of een nieuwe trend. Zelfliefde gaat ervoor zorgen dat er geen wachtlijsten bij de geestelijke hulpverlening meer zullen zijn. Zelfliefde betekent op termijn geen angsten meer. Want alles is met elkaar verbonden.

Als gevolg, veel minder lichamelijke klachten. Lichaam en geest zijn afhankelijk van elkaar om te kunnen slagen. Angst en de stresserende gevolgen hiervan doden de mens. Zelfliefde betekent dat we krachtig in het leven zullen staan. Een positieve relatie met onszelf zullen bezitten. Vertrouwen voelen. Kunnen loslaten. In het huidige moment leven. Dit vervolgens aan onze kinderen zullen kunnen doorgeven. Zelfliefde zal ervoor zorgen dat narcisme zal verminderen en op termijn volledig zal verdwijnen. Want je kan geen cluster B pathologie ontwikkelen wanneer je opgroeit in een liefdevol gezin waar ouders zelfliefde bezitten.

Zelfliefde is het enige antigif tegen haat en het elixir voor levensgeluk!

 

Gaslighting op wereldschaal.