Interview met een narcist deel 1.

En dan overkomt het me plots, een dag vóór Pasen, neemt het roofdier dat narcist heet via Messenger contact met mij op. Toeval? Want op Paasdag 2017 maakte ik mijn eerste website over narcisme en startte ik mijn praktijk op. Het lijkt wel een geschenk om 1 jaar Narcisme België te vieren.

Jullie kunnen nu waarschijnlijk nog niet volgen, maar seffens wel. Graag nog een paar alinea’s geduld a.u.b. In mijn fantasie zie ik een prachtige zwarte panter met een gezonde blinkende vacht en lieve oogjes, maar ik mag niet vergeten dat het dier levensgevaarlijk is. Wij empaten zijn meteen geneigd om in streelmodus te gaan.

De zwarte panter is een machtig roofdier en is één van de meest agressieve dieren ter wereld. Bij de mens is dat de narcist.

Als er één iemand bewapend genoeg is om de narcist zijn kooi binnen te stappen, dan ben ik het wel. Maar ik droom nog even verder. En omdat ik er absoluut niet tegen kan dat we dieren opsluiten, waan ik me in zijn prachtige habitat in Azië.

Hij oogt lief, maar is gewond en vraagt om mijn hulp.

Zaterdag 31 maart 2018. Messenger/Facebook.

Een onbekende man vraag via Messenger om de verbinding.

Hallo Constantia, ik heb net je artikel gelezen over narcisme. Ik ben XX jaar en sinds een dik jaar weet ik dat ik narcisme heb. En geen klein beetje. Op dit moment heb ik geen relatie maar heb nog wel contact met mijn ex-partner die mee op de hoogte is. Mijn leven is oké, maar toch loop ik verloren. Ik blijf dezelfde fouten maken.

Ik: Beste, dank voor je bericht. Kan je mij mailen? Want Messenger is voor privédoeleinden. En dan gaan we daar verder, oké? info@constantiadegier.be. Groetjes.

Vandaag op Pasen krijg ik van hem een mail. Voor de anonimiteit noem ik hem Panter. Er is niks mis mee om te blijven dromen. (Knipoog)

Beste Constantia, Ik ben Panter, XX jaar. Ik heb narcisme en blijf de (fouten) die ik maak maar opstapelen. Ik weet wat er is maar het gaat gewoon door. Mijn relaties gaan eraan kapot. Heb een kind van X jaar. Sinds een dik jaar weet ik dat ik narcisme heb en ga naar een psycholoog, als ik naar daar word gestuurd en stop er ook altijd snel weer mee. Heb nog steeds contact met mijn ex-vriendin, die ermee heeft voor gezorgd, dat wat ik heb, werd blootgelegd. Maar ook nu gaat ze nog steeds door een hel met mij. Ik weet niet goed wat te verwachten van dit of wat ik nu doe. Maar ik doe het toch. Alvast bedankt.

Ik: Toen ik deze mail las wist ik niet wat mij overkwam. Een narcist die toegeeft aan iemand anders dat hij narcist is?

Hey dag Panter

Je bent de eerste narcist die mij contacteert. En ik waardeer het. Ben je zeker dat je pathologische narcist bent? Stelden ze reeds een diagnose? Narcisten hebben doorgaans niet de inzichten die jij mij nu toont. Dat je therapie niet lang volhoudt is dan wel een rode vlag voor narcisme. Welk soort hulp zoek je bij mij? Uiteraard wil ik jou helpen. Maar de pathologie kennende vrees ik ervoor. Indien je ze echt zou hebben uiteraard. Het lijkt mij dat je veel zou overhebben om jouw ex te kunnen terugwinnen, klopt dat? Jouw inzichten ontroeren me wel eerlijk gezegd. Dat zie ik weinig narcisten doen hoor.

Hey Constantia

Ik heb nooit gedacht dat er iets was en voelde me groots. Behaalde successen op men werk. Klom omhoog. Lag altijd goed in de groep. Iedereen dacht dat ik zelfzeker was. Maar het tegendeel was waar. Nu nog steeds smijt ik me op mijn werk en ook nu nog steeds gaat het me goed af. Ik weet perfect wat mensen willen horen en gebruik dat ook. Dit komt bij velen over als gatlikken. En ja dat doe ik dan waarschijnlijk op mijn manier en enkel in mijn voordeel. Mijn ex-vriendin zag en ziet me nog steeds graag. Maar zij heeft de muur doorbroken. Alle toch een stuk blootgelegd. Maar ze is er de dupe van. Zij heeft me door en is op me blijven inhakken en ze zorgde ervoor dat ik naar de psychologe ging. Ik heb meermaals de psychologe het gevoel gegeven dat er niks was, omdat ik gewoon zei wat ze wilde horen en ik draaide ze rond men vinger. En dat gaf me nog een goed gevoel.

Het is pas als we samengingen dat mijn leugens me vastzette. Ik lieg over alles. Zelfs de stomste dingen. Al is het maar om een verhaal te vertellen waardoor ik aandacht krijg. Dan is men beginnen kijken naar narcisme. En toen keek ik naar de kenmerken. Ik heb gewoon gelezen hoe ik ben. En was even verschieten. Maar toch gaan we gewoon door.

Ik lieg als de beste. Dacht ik toch. Heb dubbellevens gehad. En vond en vind dat dit een medaille waard is. Als ik er mee weg kom dan streelt dat mijn ego. En ook al weet ik dat ze me door heeft. We liegen gewoon verder.

Wat iemand over mij zegt en denkt, negeer ik. Het is makkelijker voor mij om mijn zelfbeeld te behouden, omdat dit het beste is. Ik heb geen gevoelens. Empathie amper. Doet me niks dat mijn ouders bijvoorbeeld ziek zijn. Voel me ongemakkelijk als iemand weent en weet dan niet hoe me te gedragen. Ben praktisch ingesteld. Maar heb fake aangeleerde gevoelens om mijn doelen te bereiken.

Ik flirt met alles wat me lief is en aandacht geeft.

Vlieg soms in den drank en kan er niet afblijven. Ben zeer impulsief en word agressief als ze me vastzetten. Kan zeer moeilijk praten met iemand waar ik mee samen ben. Maar wel met alles daarbuiten. Zo kan ik nog wel even verder gaan. Mijn ex-vriendin heeft een test gedaan over narcisme in haar omgeving. Resultaat 95%. En ik of ik narcisme heb, met een knappe score van 100 %.

Ik weet niet wat ik wil en maak mezelf wijs dat het in de volgende relatie beter zal gaan. Maar vrees ervoor. Maar ik wil het wel.

Je mag er zeker van zijn dat je hier iemand hebt die het echt wel heeft.

Ik weet ook niet wat je kan doen. Ik ben zelf bereid om me te laten bestuderen, meer te hoe ik denk, leef. Geen idee waar het op uitdraait. Kan je uren bezighouden met dingen die ik doe en gedaan heb. Dus misschien kan jij met me meedenken wat mogelijk is?

Ik: Oké, ik geloof je. Je zegt alles wat een narcist doet. Door wat je schrijft geef jij mij ergens een groot geschenk door die inzichten te tonen. Mag ik vragen waarom je ze aan mij wel toegeeft? Heb je dit al op deze manier tegen je (ex) vriendin uitgelegd? Dit zou haar enorm moeten verder helpen. Ik kan jou het advies geven om ‘anders’ te gaan leren reageren. Om net het tegenovergestelde te gaan doen dan wat je steeds doet. Het probleem is natuurlijk dat jij niet anders kan. Net omdat je zo vastzit in deze pathologie.

Ken je Sam Vaknin? Dat is een narcist uit het buitenland. Hij is psychiater en schreef er boeken over. Er zijn zeer zeker mensen met de pathologie die het zelf beseffen zoals jij. En zo kunnen ze hun symptomen afzwakken. Maar ze hervallen meestal na verloop van tijd.

Waarom werd jij zo? Wat gebeurde er in jouw kindertijd?

Panter: Je krijgt een eerlijk antwoord. Normaal zou ik dit niet doen. Als ik dit doe hou ik mijn ex nog achter de hand. Anders gaat ze verder en verlies ik mijn macht. En zo ben ik bij jou terecht gekomen. Niet zozeer uit vrije wil, again. Ze weet nu ook veel over narcisme. Maar voor mij zijn dingen vanzelfsprekend die voor haar niet zo zijn. En dit is andersom ook volledig het geval.

Bijvoorbeeld weet ik dat liegen voor zever zorgt. Maar het is zo een gewoonte dat je het weer doet. Ik ken niets van narcisten. Enkel hoe ik zelf ben en baseer me op wat ik lees. Ik heb een vader gehad die er nooit was en dronk. Mijn moeder heeft me zowat alleen opgevoed, rotverwend. Ben enig kind. Denk dat zij het ook heeft. Ben vroeger gepest geweest en hoorde nergens bij. Ben dan verhalen beginnen vertellen die niet waar waren om erbij te horen en dat lukte.

Mijn antwoord aan Panter: Ik had evengoed de pathologie kunnen ontwikkelen door mijn kindertijd. Het kan alle kanten uitgaan wanneer er een vorm van emotionele verwaarlozing was. Ik zie daar inderdaad een overcompensatie van je moeder uit en dan die tegenpool, je vader. Man man, je schrijft het echt volledig zoals wij het zien.

Ik zeg altijd dat slachtoffers en narcisten in dezelfde baarmoeder gerijpt zijn en dat is ook zo. Jouw verhaal uit je kindertijd is voor mij een duidelijk bewijs waarom je deze weg bent opgegaan en narcisme hebt ontwikkeld. Jij bent ook slachtoffer.  Kon ik jou maar helpen. Maar dan is er mega-veel werk aan hoor. Jij moet al het werk doen dan. Ik zou je werkpunten kunnen meegeven, maar de vraag is of je ze kan ombuigen? Dit zou uniek zijn. En nooit echt eerder gebeurd. Toch niet waar ik van af weet.

Panter: Kijk, ergens wil ik wel een normaal leven. En ik hoop dat het ooit mogelijk is. Ik begin altijd met te zeggen in mezelf, dit gaat het worden, maar ik ben wie ik ben en doe hetzelfde als voordien. Ik heb al een aantal mensen gekwetst. Maar dat doet me niets. Bedriegen en beliegen. Zolang ik er maar goed bij vaar. Kan ook niet alleen zijn en dan gebruik ik mensen om dat niet te zijn. Desondanks heb ik een vorige relatie gehad van XX jaar. (Vrij lang)

Ik weet ook niet of ik te genezen ben. Dat is hetgeen wat me soms bezighoudt

Ik: Voila, je bent wie je bent. Je kan evengoed een lichaamsdeel afzetten dan als je wil veranderen. Pas op éh, ik geloof in een ommekeer. Wie wat hoe, iemand ook is. Als de inzichten er zijn zoals jij ze toont toch, dan is er misschien ook een weg uit. Maar ben jij bereidt hier keihard aan te werken?

Ik deed er 3 jaar over om te helen. Om zelfliefde te ontwikkelen en mijn ware ik manifesteren. Heb mezelf alle emotionele processen moeten aanleren, die ik als kind van mijn ouders had moeten krijgen. Eigenwaarden, zelfrespect, grenzen, … Je kan klein beginnen eh? Trouwens, dat moeten we allemaal. Stap voor stap.

Panter: Of ik wil veranderen? Ja en nee! Maar wil dat wel proberen natuurlijk. Het zal ook veel over narcisme blootleggen denk. In ieder geval het proberen waard.

Ik: ‘Fake it until you make it’. Maar dan in de andere richting. Zie je een consultatie zitten?

Panter: En hoe zie je die consultatie verlopen?

Ik: Jou vertellen over de andere kant. Hoe het aanvoelt om daar te zijn. Ook jouw kindertijd overlopen. Gewoon praten. Werkpunten meegeven. Het is natuurlijk enkel in jouw voordeel om er eerlijk over te zijn. Het heeft geen enkele zin om mij iets anders voor te spiegelen. Want het maakt geen verschil uit voor mij. Wel voor jou en jouw omgeving. En ik zou het toch doorhebben en de begeleiding stoppen.

Panter: Je zegt dat wij niet weten wat we doen. Ik weet goed genoeg wat ik doe. Enkel doet het mij geen zak wat ik iemand aandoe. Voor mij zijn mensen objecten. Een voorwerp dat je gebruikt wanneer nodig en in een anders geval onbruikbaar.

Ik: De meeste narcisten erkennen het niet tegenover anderen. Willen het niet erkennen. Maar binnenin weten ze het wel. Ja en wat je hier schrijft, objecten, pionnen.

Heb je zelf het gevoel gehad dat je ooit van iemand hebt gehouden?

Panter: Moeilijk te zeggen. Dat weet ik niet. Ik denk dat ik me zolang aan iemand hecht tot er iemand anders is. En dan laat ik pas los. Probleem is dat ik enkel aan mezelf denk. Ik offer soms wel eens iets op, maar dan wil ik twee keer zoveel terug. In het begin van een nieuwe liefde/vrouw laat ik me leiden door wat zij wil. Al snel verandert dat in wat ik wil. En dat is niet altijd slecht. Want er zijn ook goede kantjes aan mij. Maar wat eigenlijk vanzelfsprekend is voor een normaal iemand in een relatie, is dat niet voor mij. Liefde is werken. En voor mij is dat hard werken, echt hard. Dus dan reageert de partner dat je niks doet. Maar voor mij is dat enorm. En daar loopt het al meteen fout. Dan doe je je best en krijg je lik op stuk. En dat verergert enkel maar.

Ik: Oh hemel, je omschrijft het echt helemaal zoals het is. Klopt, voor jou is het keihard werk, maar dat ‘lik op stuk’ is natuurlijk omdat je liegt en de schuld op je partner steekt. En alleen maar aan je eigen denkt. Dat is zoals water en vuur. Zoals dag en nacht. Als water op een eend. Emoties die elkaar afstoten, in plaats van verbinden.

Panter: Zoals ik zei. Ik kan je veel vertellen. Ik moet al een hele tijd rijden om bij jou te geraken.

Ik: Velen komen van ver. Ik werk ook tijdens het weekend en dan zijn er ook geen files.

Panter: Ik hoor het wel als het zover is.

Ik: Hahaha, dat zou ik normaal moeten zeggen éh? Jij bent diegene die de consultatie moet boeken éh?

Panter: Het klopt dat de prijs 250 euro is voor 5 uur?

Ik: De meesten pakken 3 uur. 150 euro Je kan daarna nog. Het is echt een hele intense consultatie.

Panter: Financieel is dat op dit moment toch te veel. Als je vragen hebt zal ik deze beantwoorden. Consultatie zal toch nog moeten wachten dan.

Ik: Oké we maken een deal! We mailen. Ik zie dat jouw anonimiteit bewaard blijft zodat je niet wordt herkend. En ik giet alles in een artikel. Ondertussen geef ik jou graag advies. Oké?

Panter: Voor mij is dat oké. En als je echt dingen wil weten dan wil ik echt wel de afstand eens overbruggen. We zullen zien hoe het mailen vordert. Krijg ik op voorhand het artikel te lezen?

Ik: Absoluut, je krijgt het artikel op voorhand te lezen. Ik zou het in stukken willen doen. Deel 1 en dan deel 2 en eventueel zo verder. Ik zou willen beginnen met de volledige uitéénzetting van de contactopname. Zoals in een interview. Als ons mailcontact stopt, dan doven ook de artikels uit.

Ik zou straks aan deel 1 willen beginnen. Als dat af is, dan mail ik het. Ik zou pas van daaruit verder gaan met het gesprek. Kwestie van nog wat overzicht te kunnen behouden.

Panter: Je laat er geen gras over groeien hé?

Ik: Nee. Mijn job is men leven. Dat is een passie. We gaan hier velen mee kunnen helpen. Maar ook jou! Jij gaat inzichten krijgen door de gesprekken. Je mag mij echt alle vragen stellen. Ik ga jou helpen waar ik kan. En zo leert iedereen bij.

Panter: Ik denk dat de vragen beter van jouw kant komen om zo mijn denkwijze te begrijpen.

Ik: Zo gaan we het dan ook doen. Daarom dat ik het in delen ga schrijven. Zo blijft het gestructureerd.

Panter: Succes. En tof dat ik jouw passie kan voeden.

Ik: Dank je. Zo kan ik al meteen iets vragen. Dat je dit tof vindt zou ik eerder een vorm van empathie durven noemen. Of hoe bekijk jij dat?

Panter: Dat zeg ik gewoon uit vriendelijkheid. Aangeleerd om beleefd te zijn. Eigenlijk streelt het mijn ego dat er over mij geschreven wordt. Ook al is het artikel over mijn negatieve persoonlijkheid. Maar dat maakt niet uit.

Ik: Prachtig eerlijk antwoord en het past volledig bij de narcist. Vind je het erg dat ik over jou spreek als de narcist? Vaak kan ik niet anders. Heb je liever een fictieve naam? Of schrijf ik over hij?

Panter: Je mag over mij spreken als narcist. Je mag een fictieve naam gebruiken om je artikel te schrijven. Maar mijn naam natuurlijk liever niet.

Ik: Ok thanks. Ik ga het artikel zoals in een interview schrijven. Denk dat dit echt het interessantste en boeiendste overkomt. En absoluut jouw naam niet. Wees maar zeker, jouw anonimiteit staat op de eerste plaats. Tot later, ik begin er nu aan.